با این غافلگیری ها، ماه رمضون رو برای بچه ها شیرین تموم کن😊🎉🎊 . اگر شما هم دانش آموز روزه اولی دارید، حتما ورق بزنید و بخونید🤩 . ⁉️شما امسال برای روزه اولی ها چیکار کردید؟ به نظرتون میتونیم چه غافلگیری های ساده و جذاب دیگه ای براشون داشته باشیم؟ 🤔 برامون کامنت کنید⬇️ . #ماه_رمضان #عیدفطر #روزه_اولی #روزه_اولی_ها #جشن_تکلیف #تربیت_دینی #معلم #دانش_آموز #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست

🔍 بچه‌ی من همیشه به من چسبیده و خودش نمیتونه اصلا بازی کنه. ‌ مساله ای که خیلی از مادرها، خصوصا مادر هایی که فرزند یک تا چهار سال دارند، درگیر آن هستند. ‌ ۱. بچه ها نیاز دارند هم بازی شان شوید تا بازی کردن را از شما یاد بگیرند. ۲. شما شروع کننده بازی باشید و پس از مدتی به او بگویید تا تو این بازی را انجام می دهی من می روم و میایم. ۳. بسترهای ثابت بازی در خانه فراهم کنید. ‌ خانه شنی یکی از بستر های بازی در حسینیه کودک است. حدود سه ماه پر بود از شن و حالا پر شده از توپ های رنگی برای بازی بچه ها. ‌ مربی: فاطمه فیض آبادی، مریم صادق پور، مائده جهانگیری، زهرا صحتی شما چه راه هایی برای استقلال کودک در بازی را تجربه کردید؟ ‌ #چهارساله_ها #بازی #بستر_بازی #کودک #مربی #کودک_مستقل #مادر -چمرانی_ها #حسینیه_کودک_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🏃‍♂️ 💡شما چندتا بازی هیجانی بلدین که بشه تو خونه های آپارتمانی بازی کرد؟ ‌ 👌 ۲۰ بازی هیجانی در ... ‌ 📚 *هیجان بی دردسر در طبقه پنجم ساختمان ما* ویژه کودکان ۳ تا ۶ سال ‌ 🖊نویسنده: محدثه میرزا جعفر 💳 قیمت کتاب: ۱۰ هزار تومان ‌ 📲 برای تهیه‌ی این کتاب الکترونیک، به سایت #چمرانی_ها سر بزنید. ‌ chamraniha.com/shop ‌ #ای_بوک #بازی #بازی_هیجانی #بازی_سه_تا_شش_سالگی #بازی_آپارتمانی #تربیت #کودک #چمرانی_ها

🏴 🎒 ابزار بازی برای سفر اربعین ‌ وقتی داریم وسایل این سفر را آماده می کنیم، یادمان نرود، یک یا چند کودک هم همراه ماهستند. هرجا که بچه هست، بازی هم هست. ‌ 🖍 چه ابزار بازی با خودمان ببریم؟ ‌ 🔹سبک باشه. 🔸بشه باهاش چند مدل بازی مختلف انجام داد. 🔹ساده باشه که هم فرزند خودمون هم بچه های عراقی رو سرگرم کنه. ‌ 📝 دقیقا چی ببریم؟ ‌ ۱. ابزار نقاشی: (مدادرنگی، مدادشمعی، ماژیک، کاغذ سفید) ‌ ۲. ابزار کاردستی: ( کاغذ رنگی، قیچی، چسب ماتیکی، چسب کاغذی) ‌ ۳. نایلون متری یا سفره یکبار مصرف ‌ ۴. کِش، نخ، کاموا ‌ ۵. توپ پارچه ای یا توپ پلاستیکی کوچک ‌ ۶. خمیر رنگی ‌ ۷. مهره و دکمه های رنگی، نِی رنگی ‌ ۸. بادکنک ‌ ۹. چوب بستنی ‌ ۱۰. برچسب های مختلف ‌‌ ۱۱. ابزار خاله بازی ‌ ✅ این لیستی از ابزاری هست که شما می تونید بر اساس علاقه و نیاز فرزندتون همراه خودتون ببرید. یادتون باشه که همه ی ابزار رو روز اول رو نکنین و ابزار رو کم کم به کودک بدین. ‌ ⏳ #روز_شمار اربعین 👈🏻 ۱۸ روز مانده ‌ #سرباز_حسینم #پیاده_روی_اربعین

🍌 دخترم اصلا غذا نمی خوره...پسرم رو باید دنبالش بدوام تا یه قاشق بخوره و خیلی دیگر از نگرانی های این مدلی... ‌ دلایل زیادی برای بدغذا بودن بچه ها وجود دارد اما یکی از دلایل شایع، حساسیت زیاد والدین و امر و نهی در این مورد است. بعضی ها آنقدر در مورد غذا، به کودک خود دستور می دهند که کودک اگر گرسنه هم باشد از روی لجبازی لب به غذا نمی زند... ‌ دستاتو بشور بیا سر سفره بشین. با قاشق بخور. نریزی رو لباست. سفره رو کثیف نکنی. تا کل غذا نخوری حق نداری بری بازی و ... از جمله مکالمات بین والدین و بچه هاست... خوب است قدری از موضع قدرت پایین بیایید و بگذارید کودک خودش در آرامش و بدون هیچ سرزنشی، غذا بخورد... ‌‌‌ پ.ن: بچه های پیش دبستانی تصمیم گرفتند روی موز هاشون نقاشی بکشند تا با لبخند وارد دهانشان شوند. ‌ #تغذیه #پیش_دبستانی #شش_ساله_ها #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران #چمرانی_ها

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇