مادر دست دختر دانش‌آموزش را محکم کشید: «بذار برسیم خونه.» دختر گریه می‌کرد ملتمسانه مادر را نگاه می‌کرد. هی می‌گفت ببخشید. مقنعه‌اش روی شانه‌اش افتاده بود. صورت دخترک غرق اشک بود. حتی گفت غلط کردم. مادر بلندتر گفت: بذار برسیم خونه. هم‌مدرسه‌ای‌های دخترک که داشتند از مدرسه برمی‌گشتند خانه، نگاه می‌کردند و رد می‌شدند. کشاکش دختر و مادر ادامه داشت و‌ دور شدند. از ماجرایشان چیزی نفهمیدم. فقط چندثانیه بود و رد شدند. خیلی جا خوردم و به‌فکر فرو رفتم: اگر تلاش اصلی پدرومادرها و فعالان دلسوز کودکان است که برای دخترک «خانه» امن‌تر از خیابان باشد، یعنی الان مادر دارد برایش خیابان را امن‌تر می‌کند؟! خیابان برای دخترک امن‌تر بشود، به همین سادگی؟ خداخدا کند خانه نرسند؟ این یعنی دخترک بی‌پناه از حالا حس کند خیابان امن‌تر از خانه است؟ خیابان می‌تواند برایش چقدر امن باشد؟ اگر خانه آغوش امن دخترک نباشد. #مرتضی_توکلی #دختر#آرامش #خانواده #والدین_آگاه #تهدید_والدین #آغوش #آغوش_امن_پدر #آغوش_مادر #خوشبختی#طرحواره #خانه#خانه_ی_آرام #محبت_به_فرزند #فرزندپروری_مثبت #تربیت_صحیح_فرزند #آموزش_فرزند_پروری #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. همه ما ادما وقتی به دنیا میایم به شدت به والدین و مراقبینمون وابسته هستیم.والدین باید به فرزندانشون کمک کنن تا اونا رو به سمت مستقل بودن هدایت کنن وقتی اصرار داریم که همه ی کارهای کودکمون رو خودمون انجام بدیم، مثلا مدل لباسشو ما انتخاب کنیم،لباسشو ما تنش کنیم،لیوان اب رو ما دستش میدیم،ما بهش غذا میدیم،همه ی کارهاشو ما انجام میدیم، ما میبریمش دستشویی، ما مسواکشو میزنیم، ما کفششو پاش میکنیم و حتی یه لحظه هم تنهاش نمی زاریم ،به نظراتش احترام نمیزاریم،باهاش مشورت نمیکنیم و بیش از حد کنترل داریم روش دقیقا داریم نیاز به خودمختاریشو نشونه میگیریم و یه بچه ی دست پا چلفتی، اضطرابی با عزت نفس و اعتماد به نفس پایین و روابط اجتماعی پایین تربیت میکنیم. حواسمون باشه ، نیاز به خود مختاری یه نیاز اساسی در بچه هاست اصلا نیاز نیست همه ی کاراشو ما انجام بدیم که عالی انجام بشه گاهی اجازه بدیم خودشون کاراشونو انجام بدن حتی اگه اشتباه انجام بدن ،اجازه بدیم خودش کفششو بپوشه حتی اگه تا به تا بپوشه چه اشکالی داره؟؟ اینجوری بالاخره خودش یاد میگیره، اجازه بدیم خودش لباسشو انتخاب کنه، خودش مسواک بزنه حتی اگه اوایل درست نزنه هیج اتفاقی برای دندوناش نمیفته بهتون قول میدم!!

#آغوش #حمایت#حمایت_از_کودکان #عشق#امنیت#تقویت_سیستم_ایمنی #کاهش_استرس#درک_احساسات#تربیت_کودک #فرزندپروری #فرزند_پروری #خانواده #مشاوره_تلفنی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #فرزندپروری_مثبت #فرزند_پروری #فرزندپروری #تربیت_فرزند #کتک_زدن #کودک_نوجوان #کودک_آزاری

#بهشت#مادر#پدر#خواهر#برادر#فرزند#همسر#معلم#دوست#زندگی#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #مشاوره_تلفنی #روانشناسی_کودک #روانشناسی_نوجوان