چه زمانی فرزندمان نیاز به بررسی روانشناختی دارد؟ #تربیت_فرزند #فرزند_پروری #کودک #نوجوان #بررسی_روانشناختی #مشاوره_تلفنی #مشاوره_آنلاین #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. خب پس اول از همه برای آموزش صبر به بچه ها یادمون میمونه که: ۱-با گام های کوچیک شروع کنیم ۲-از تایمرای مختلف استفاده کنیم تا درک درستی از زمان پیدا کنن در واقع نمونه عینی بهشون بدیم اوایل خیلی بهتره ۳-صبوری رو حتما تشویق کنیم 👏 ۴_صبوری رو به بازی تبدیل کنیم. ۵-لذت ببریم از فعالیتهای آروم مثل بازیهایی که قدیما خودمون انجام میدادیم و کلی هم کیفشو میبردیم😉 ۶-و تلاش کنیم الگوی صبوری خوبی باشیم .کار سختیه اما مطمئنم میتونید با تلاش و ممارست موفق عمل کنید👌 در فارسی هم ضرب المثل داریم با این عنوان که یک سال بخور نون و تره/یک عمر بخور نون و کره . #عالیه_هیبتی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک #آموزش_صبر_به_کودک #آموزش_صبر_به_کودکان #آموزش_صبر_کودکان #بیرجند

. ⁣ طبق یک مطالعه ۲۰ ساله که در ۲۷ کشور انجام شده، فقط داشتن #کتاب درون #خانه، میتواند میزان #موفقیت_کودکان در امر #تحصیلات را بیش از هر فاکتور دیگری مانند سطح تحصیلات خود والدین، افزایش دهد. ⁣کتاب خواندن برای کودکان سبب تقویت دامنه لغاتشان و در نتیجه، #تقویت_هوش کودک میشود. برای کودکانی که #لکنت_زبان دارند کتاب بخوانید. این کار برای رفع مشکل آنها تأثیر معجزه آسایی دارد. ⁣ حرف آخر: مامانای گل این روزهای سخت را غنیمت بدونید برای خوندن کتاب برای بچه ها. همه شما را به بچه ها نزدیک میکنه هم خاطرات خوب این کتابها هرگز از یاد بچه ها نخواهد رفت. میراث بزرگ ما برای فرزندانمون خاطرات خوبی هست که براشون باقی میذاریم. #فرزند_پروری #کتاب_خوب#کتاب_کودک#کتاب_قصه #والدین_آگاه #عالیه_هیبتی #روانسناس_کودک #بیرجند #بیرجند_شهر_من ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌#روزهای_قرنطینه #کرونا_ویروس ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. اگر #نوجوان شما با دوستان ناباب رفت و آمد دارد، باید آن را نوعی عدم تعادل درونی تلقی کرد که نشانه مشکلات عمیق تر است. پیش از آنکه در مسئله انتخاب دوست با فرزندتان وارد بحث شوید، حواس تان به این مسئله باشد که ممکن است #سرکشی و #طغیان او را تحریک کنید و این کار باعث تشدید این وضعیت شود. هر چند محدود کردن یک رابطه همواره یک گزینه محسوب می شود، با این حال بهتر است ابتدا دو اقدام زیر را مد نظر قرار دهید: ۱) فهرستی از وضعیت زندگی فرزندتان تهیه کنید. چه چیزی را در نظر نگرفته اید؟ آیا فرزندتان در کلاس های مدرسه یا ورزش خاصی شرکت می کند؟ آیا کار خلاقانه ای انجام می دهد؟ به دنبال فعالیت هایی باشید که باعث افزایش اعتماد به نفس فرزندتان می شود. او را در جمع بچه های هم سن و سال قرار دهید که به شکل مثبتی در او انگیزه به وجود آورد یا با افراد بزرگسالی ارتباط داشته باشد که مشوقان خوبی هستند. در اصل به جای حذف یک دوست بد، سعی نمایید تاثیر افراد مثبت را در زندگی فرزندتان بیشتر کنید. ۲) برای خودتان یک حامی پیدا کنید. نگرانی هایتان را با همسر، دوستان یا والدین دوستان نوجوان تان به مشارکت بگذارید. درباره ترس ها و ایده هایتان با هم صحبت کنید. والدینی که به نوعی ناجی دوران بلوغ فرزندشان هستند، می توانند کمک مفیدی به شما کنند. همراه با والدینی باشید که می دانند و درک می کنند که شما چه کاری می خواهید انجام دهید و از طرفی می توانند شما را در مسیر درست هدایت کنند. رابطه نزدیکی با فرزندتان داشته باشید و وقت بیشتری با هم سپری کنید. بیشتر از حرف زدن، بهتر است شنونده باشید و فعالیت هایی را بیابید که می توانید با هم از آن لذت ببرید. به خاطر داشته باشید که گوش کردن از هر نصیحت ناخواسته یا انتقادی قدرتمندتر است. اکثر نوجوانان به حرف والدین خود در قالب تنبیه یا محدودیت چندان توجهی نمی کنند. به فرزندتان فرصت اشتباه بدهید؛ و درک و حمایت خود را به او نشان دهید #نوجوانی#بلوغ#دوست_ناباب

⁣یکی از تله‌های تربیتی که والدین در آن می‌افتند، دروغ گفتن برای ترساندن بچه‌هاست. شاید شما هم برای این‌که فرزندتان، کاری را که از آن سرپیچی کرده، انجام دهد، به دروغ، محلی ترسناک را برایش توصیف کنید که همه بچه‌های بد و حرف‌گوش‌نکن به آن‌جا می‌روند. بعد، تهدید کنید که اگر آن کار را انجام ندهد، او را به آن مکان می‌فرستید. این موضوع، ذهن کودک شما را پر از ترس می‌کند و باعث می‌شود تا مدت‌های طولانی، از نزدیک شدن به بعضی مکان‌ها یا آدم‌های خاص، واهمه داشته باشد. مادری را در نظر بگیرید که مجبور است سر کار برود و چون نمی‌خواهد دختر خواب‌آلودش، صبح زود و قبل از رسیدن به خانه مادربزرگ، یک گریه و زاری درست و حسابی راه بیندازد، به او می‌گوید: «اگر همین حالا ساکت نشی، می‌گم آقاپلیسه بیاد و ببردت زندان»! واضح است که از آن به بعد، دختر او، از تمام پلیس‌های شهر می‌ترسد. روش درست: دروغ‌های مصلحتی، ممکن است گاهی به یاری‌تان بیایند و ترساندن کودک، به شما کمک کند تا او، حرف‌شنوی بیش‌تری داشته باشد، اما توصیه همیشگی کارشناسان تربیت کودک این است که با کودک‌تان صادق باشید. به‌عنوان مثال، این مادر می‌توانست به دخترش بگوید: «می‌فهمم که دلت نمی‌خواهد صبح زود بیدار شوی و تا خونه مادربزرگ، توی اتوبوس سرپا بایستی، من هم دوست ندارم سر کار بروم، اما مجبورم و چاره دیگری ندارم.» این روش باعث می‌شود او، احساس بهتری درباره صبح زود بیدار شدن و… داشته باشد. #دروغ#تله_تربیتی#کودک#کودکان#تربیت#صداقت#ترس#فرزندپروری#فرزند_پروری#کودک_آزاری #شادی#شادی_کودکانه #تربیت#مشاوره#روانشناسی_کودک#عالیه_هیبتی#بیرجند