. هر احساسی پیامی برای ما دارد افسردگی پیامی دارد و اینکه : سبک زندگیم خوب نیست و راکد بودن را باید رها کنم و به جای حس بیهوده بودن حس مفید بودن را تقویت کنم. اضطراب این پیامی رو دارد : خودم را بیش از حد درگیر مسائلی کرده ام که ارتباطی به من ندارند استرس این پیام رو دارد : روی مسائل زندگیم تسلط ندارم و باید مهارت هایم را افزایش دهم و نیاز به مرتب تر کردن زندگیم دارم کمبود اعتماد به نفس پیامی دارد و می گوید: من به وعده هایی که به خودم می دهم عمل نمیکنم و دیگه نمیتوانم روی خودم حساب کنم زود رنجی برای من پیامی دارد و میگوید: شاید دچار خودبزرگ بینی هستم و کوچکترین مخالفتی را برنمیتابم چون تصور میکنم هرآنچه که من فکر میکنم درست است 👈در واقع تمام احساس های منفی در باطن خود پیامی دارند و اشاره به نقطه ضعفی از ما میکنند! #افسردگی#اضطراب#استرس#زود رنجی#بزرگ_بینی#اختلالات_روانی#درمان#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند#درمان#مشاوره#آموزش

فاصله بین دو بچه چقدر باید باشه؟🤔 فاصله بین بچه ها بهتر است بین ۲ تا ۵ سال باشد. اما... موضوع مهم این است که: شما و همسرتان چقدر آمادگی دارید؟ آیا افسردگی بعد از زایمان را درمان کرده اید؟ آیا برای بچه دوم، کمک و حمایت لازم را دارید؟ تفاوت دو سال، باعث می‌شود بچه ها با هم بزرگ شوند اما برای والدین سختتر است چون هر دو نیازمند توجه هستند. تفاوت ۵ سال راحت‌تر است اما بچه‌ها در مراحل متفاوت سنی هستند و ممکن است زیاد با هم همبازی و نزدیک نباشد. تفاوت زیاد بین بچه ها باعث می‌شود بچه اول عادت کند مرکز توجه باشد و آمدن بچه دوم برایش سختتر باشد. پس دنبال یک فرمول نباشید. باید به تواناییها، شرایط و آمادگی خود و همسرتان توجه کنید. #فاصله_سنی_فرزندان #فاصله_سنی_کودکان #تربیت_صحیح_فرزند #فرزندپروری_مثبت #فرزند_سالم #فرزندپروری #تربیت_فرزند #والدین #اختلاف_سنی #مشاوره_کودک #مشاوره_نوجوان #توانایی_کودکان #همبازی#اسباب_بازی #بازی #بچه_ها#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. اگر #نوجوان شما با دوستان ناباب رفت و آمد دارد، باید آن را نوعی عدم تعادل درونی تلقی کرد که نشانه مشکلات عمیق تر است. پیش از آنکه در مسئله انتخاب دوست با فرزندتان وارد بحث شوید، حواس تان به این مسئله باشد که ممکن است #سرکشی و #طغیان او را تحریک کنید و این کار باعث تشدید این وضعیت شود. هر چند محدود کردن یک رابطه همواره یک گزینه محسوب می شود، با این حال بهتر است ابتدا دو اقدام زیر را مد نظر قرار دهید: ۱) فهرستی از وضعیت زندگی فرزندتان تهیه کنید. چه چیزی را در نظر نگرفته اید؟ آیا فرزندتان در کلاس های مدرسه یا ورزش خاصی شرکت می کند؟ آیا کار خلاقانه ای انجام می دهد؟ به دنبال فعالیت هایی باشید که باعث افزایش اعتماد به نفس فرزندتان می شود. او را در جمع بچه های هم سن و سال قرار دهید که به شکل مثبتی در او انگیزه به وجود آورد یا با افراد بزرگسالی ارتباط داشته باشد که مشوقان خوبی هستند. در اصل به جای حذف یک دوست بد، سعی نمایید تاثیر افراد مثبت را در زندگی فرزندتان بیشتر کنید. ۲) برای خودتان یک حامی پیدا کنید. نگرانی هایتان را با همسر، دوستان یا والدین دوستان نوجوان تان به مشارکت بگذارید. درباره ترس ها و ایده هایتان با هم صحبت کنید. والدینی که به نوعی ناجی دوران بلوغ فرزندشان هستند، می توانند کمک مفیدی به شما کنند. همراه با والدینی باشید که می دانند و درک می کنند که شما چه کاری می خواهید انجام دهید و از طرفی می توانند شما را در مسیر درست هدایت کنند. رابطه نزدیکی با فرزندتان داشته باشید و وقت بیشتری با هم سپری کنید. بیشتر از حرف زدن، بهتر است شنونده باشید و فعالیت هایی را بیابید که می توانید با هم از آن لذت ببرید. به خاطر داشته باشید که گوش کردن از هر نصیحت ناخواسته یا انتقادی قدرتمندتر است. اکثر نوجوانان به حرف والدین خود در قالب تنبیه یا محدودیت چندان توجهی نمی کنند. به فرزندتان فرصت اشتباه بدهید؛ و درک و حمایت خود را به او نشان دهید #نوجوانی#بلوغ#دوست_ناباب

. نشانه‌های #افسردگی_کودکان #نشانه‌های_عاطفی: ناامیدی، خشم، درماندگی، اضطراب، #نوسانات_خلقی، احساس گناه و غمگین بودن #نشانه‌های_جسمی: به‌هم خوردن ساعات خواب، بی‌اشتهایی و یا خوردن افراطی، یبوست، افزایش و کاهش وزن #نشانه‌های_رفتاری: بدون دلیل گریه‌کردن، کناره‌گیری از دوستان، سریع خشمگین شدن و کاهش انگیزه نشانه‌های #تخریب‌گرایانه: خود را سرزنش‌کردن، احساس بازنده بودن، امیدوار نبودن به آینده لطفا اگه این علائم رو جدی بگیرید و جهت رفع و درمان اقدام کنید. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #تربیت_فرزند #فرزندپروری #کودک_نوجوان #درمانگر#نشانه_های_افسردگی#بیرجند#والدین_آگاه

پسران آموزش دیده‌اند که شجاع باشند، درحالیکه دختران آموزش دیده‌اند که بی‌عیب‌ و نقص باشند. به‌ دلیل اینکه از سنین کم بابت بی‌عیب‌ و نقص ‌بودن پاداش گرفته‌ایم، در بزرگسالی به زنانی تبدیل شده‌ایم که از شکست ‌خوردن هراس دارند. در زندگی‌های شخصی و حرفه‌ای خود خطر نمی‌کنیم؛ زیرا می‌ترسیم در صورت خطاکردن قضاوت شویم، خجالت‌ زده و بی‌اعتبار شویم، وجههٔ عمومی‌مان افول کند یا اخراج شویم. به‌ طور خودآگاه یا ناخودآگاه از انجام هرکاری که از موفقیت در آن اطمینان نداریم، خودداری می‌کنیم تا از ناراحتی و تحقیر احتمالیِ آن اجتناب بورزیم. #شجاع_باش_دختر #دختران#پسران#تربیت#اعتماد_به_نفس #عزت_نفس #والدین#تربیت_صحیح_فرزند #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده