#روز_خوب#ارتباط_با_فرزند #ایده#خلاقیت #تربیت_صحیح_فرزند #فرزند_پروری #فرزند_سالم #والدین_آگاه #کودک #نوجوان #زندگی #زندگی_شاد#خانواده_شاد #شادی#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. اگر کودکتان در حین انجام کاری ناخواسته #خرابکاری کرد. او را #مسخره نکنید. به او #برچسپ دست و پا چلفتی نزنید. نگویید نخواستم خودم انجام میدهم نگویید تو نمیتوانی هنوز کوچکی... اشتباهش را به گردن دیگران نیندازید زیرا دفعات بعد از قبول مسولیت سر باز میرند و #اعتماد بنفسش را از دست میدهد. راه حل: او را به خاطر همکاری و وظیفه شناسی #تشویق کنید. در حد سن و تواناییش به او مسولیت واگذار کنید. صبور باشید و اجازه دهید کم کم با انجام کارهای درست و همکاری، خودش خراب کاری را جبران کند. بگویید حالا تجربه شده دیگر یاد گرفتی که تعداد کمتری بشقاب برداری. تا به کودک مسئولیت ندهید و تشویقش نکنید مسولیت پذیر نمیشود. اگه این مطلب براتون مفید بود لطفا لایک کنید و برای یک نفر بفرستید😊 #اموزش#تربیت#والد#کودک#عالیه_هیبتی#بیرجند

دنیای کوچک کودکان مملو از احساس و نیاز کودکانه و لطیف است پس همه چیز را با بعد مادی نسنجیم👌 هیچ سرمایه گذاری ارزشمندتر از گذاراندن وقت برای در کنار خانواده بودن و بخصوص وقت گذاشتن برای فرزندانمان نیست. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #کودکان#کودک_و_نوجوان #تربیت_فرزند #تربیت_کودک#زمان_ارزشمند #زمان_کیفی_با_کودک #احترام#عشق#خانواده_ایرانی #خانواده #خانواده_موفق #مسئولیت_پذیری #پدر#پدر_شاد #پدر_آگاه_فرزند_سالم #پرورش #بیرجند

. به طور كلی دو راه اصلی برای تمیز كردن اسباب بازی ها و سایر وسایل كودك وجود دارد. یك راه، شستن با صابون و آب گرم است. چربی و چرك روی وسایل و میكروبها به این طریق از بین می روند. نیازی به صابون های ضد باكتری نیست و صابون معمولی برای این منظور كافی است.راه دوم،استفاده از محلول های بهداشتی است كه اكثر میكروبهای بیماریزا و خطرناك را از بین می برد اما به خاطر داشته باشید كه قبل از استفاده از آنها باید سطح اسباب بازی را با آب گرم و صابون شسته باشید زیرا علاوه بر میكروب معمولا چرك و چربی هم وجود دارند كه باید ابتدا از بین بروند. #بازی#هم_بازی_کودکی #اسباب_بازی#سرگرمی#تربیت_کودک #فرزندپروری#والد_آگاه

. مکیدن انگشت شست در بچه ها امری شایع است.بچه ها وقتی به دنیا میان به خاطر نیازغریزی که به مکیدن دارن رو میارن به خوردن انگشت شست.کم کم این قضیه تبدیل به منبعی برای رسیدن به آرامش میشه ودر مواقع حساس زندگی موقع گرفتن از شیر،گرفتن از پوشک،عوض کردن جای خواب ومواقعی که استرس کودک بالا میره،مکیدن انگشت شست هم شدت میگیره.این قضیه اصلا چیز عجیب و غریب ووحشتناکی نیست ویک نیاز کاملا طبیعی در بچه هاست. حالا تو بعضیا این نیاز کمتره وفقط با مکیدن سینه مادر یا شیشه شیر یا پستانک ارضا میشه ،ولی تو بعضیا این نیاز بیشتره واز انگشت شست هم برای ارضا این نیاز استفاده میشه . هیچ عجله و اصراری برای ترک این عادت نیست چون با بالا رفتن سن کودک و جایگزین شدن عادت ها و علایق جدید عادت خوردن شست کم کم کنار میره گاها ممکنه تا ۴ یا۵ سالگی هم این عادت ادامه دار بشه ،اگه تا سن پیش از دبستان همچنان این عادت وجود داره میتونید برای ترکش از روانشناس کودک کمک بگیرید . ولی قبل این سن چیز عجیبی نیست واصراری هم برای ترک وجود نداره. البته بعضی از پزشکان معتقدند مکیدن انگشت باعث اختلال در رشد دندان ها میشه .من از جنبه روانشناسیش میگم که مشکلی نداره . به این خاطر میگم که اگه تا سن پیش از دبستان ادامه پیدا کرد کمک بگیرید چون دلایل مختلفی میتونه داشته باشه. اول باید دلایل بررسی بشه وبعد با توجه به اون درمان برای ترک شروع بشه.راه های مختلفی وجود داره یادتون باشه هر چی بیشتر تذکر بدین،هر چه بیشتر به این قضیه توجه نشون بدین بدتر باعث تثبیت و تقویت این قضیه میشین. #رفتار_درمانی_کودک #فرزند_پروری #عالیه_هیبتی