آنچه ما درباره #تربیت_دینی فکر می‌کنیم لزوما چیزی نیست که باید به کودک در این سن آموزش داد. آموزش احکام، توحید، عبادت و شریعت مربوط به این سن نیست. مقدمه آموزش معارف و فهم آن، رابطه عاطفی خوب با پدر و مادر و مشاهده رفتارهای دینی است. در محیط طیّب بودن و در معرض دیدنی‌ها و شنیدنی‌های طیّب بودن؛ اینها همگی مقدمه #خداشناسی و #توحید هستند. اگر #آموزش را زودتر از موعد شروع کنیم، مانع از شکل‌گیری تفکر و احساس نیاز در کودک می‌شویم. نکته دوم اينکه باز نشدن مفاهیم انتزاعی به این معنا نیست که اصلا از خدا و #قرآن و... صحبتی نکنیم، اتفاقاً #حفظ_قرآن در این سنین در صورتی که همراه با میل و رغبت کودک باشد و کودک نسبت به آن کراهت نداشته باشد بسیار عالی است و سبب انس کودک با قرآن و کلمات طیّب می‌شود. ما درباره خدا و امام و... می‌توانيم با کودک صحبت کنیم ولی مسائل را متناسب با سطح درک و فهم کودک برایش توضیح می‌دهیم. مشاهده #نماز خواندن والدین در تربیت دینی کودک بسیار موّثر است و سبب انس او با نماز می‌شود. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

به طور کلی می‌توان گفت هر کلاسی برای کودکان باید چند #شرط داشته باشد تا آن را مجاز بدانیم: اول: کودک نسبت به آن #کلاس علاقه داشته باشد و با اکراه به کلاس نرود. دوم: در حد توان و فهم کودک باشد. اگر اینطور نباشد کودک نسبت به آن احساس منفی پیدا می‌کند. سوم: محتوای کلاس مفید باشد. چهارم: مربی آن کلاس #الگو ی خوبی برای او باشد و بتواند با او ارتباط صمیمی برقرار کند. پدر و مادر قبل از ثبت نام کودک در هر کلاسی بایستی به اين مسأله توجه کنند که «هدف آنها از ثبت نام در این کلاس چیست و چه فایده‌ای برای فرزندشان دارد». بنابراین کلاس #زبان و #چرتکه و ... اگر شروط فوق را داشته باشند، مشکلی ندارند. نکته‌ای درباره کلاس زبان: در یادگیری #زبان_انگلیسی باید این #فرهنگ را جا بيندازيم که #زبان_عربی هم به اندازه زبان انگلیسی کاربرد دارد و لازم است. لذا اگر کودک کلاس زبان انگلیسی می‌رود، زبان عربی را هم یاد بگیرد، زیرا با یاد دادن زبان انگلیسی ب کودک ناخواسته این فرهنگ را منتقل می‌کنیم که این زبان مهم است و باید حتما آن را بلد باشیم. آن وقت ممکن است فرزند ما در آینده به مسائلی شوق و رغبت پیدا کند که واقعا مطلوب نباشند. بنابر این اگر در کنار زبان انگلیسی، زبان عربی را هم به کودک #آموزش دهیم بسیار مفید است، البته باز هم در صورتی که شروط گفته شده را داشته باشد. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

آنجایی که #دوقلوها معمولا زیاد از جانب دیگران #مقایسه می‌شوند و خودشان هم خود را با یکدیگر مقایسه می‌کنند، بهتر است در کلاس‌های جداگانه باشند. در این صورت هم رشد بهتری را تجربه می‌کنند و هم استعدادهایشان را کشف می‌کنند و هم از حس #تحقیر یا برتری يا احساساتی که محصول مقایسه است در امان می‌ماند.

اولا والدین باید قدر این بچه را بدانند چون باعث می‌شود آنها در خانه مراقب رفتارهای خودشان باشند و رفتارهای شایسته‌ای داشته باشند. ثانیا از طریق #قصه و #بازی و ... می‌شود #رازداری را #آموزش داد. ثالثا کودک نگاهش به رفتار والدین است. اگر مادر یا پدری هر روز رخدادهای منزل را برای خواهر، مادر یا دوستش تعریف می‌کند چطور می‌توان از کودک انتظار داشت که اين کار را نکند. و نکته آخر اینکه در اغلب موارد در صورتی که الگوی منفی وجود نداشته باشد، خود به خود این موضوع برطرف خواهد شد. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

در صورتی که این رفتن به کلاس همراه با میل و رغبت کودک باشد و نیز کلاس، همراه با #بازی و نشاط بوده و خالی از قوانین زیاد و امر و نهی های شدید باشد، بسیار خوب است و موجب انس کودک با #قرآن می شود . در هفت سال اول هیچ آموزشی نباید همراه با اکراه و بی میلی باشد ، زیرا این بی میلی در کودک تثبیت می شود. در این دوره کودک سید است و خودش تعیین می کند که چه چیز را دوست دارد یا ندارد و پدر و مادر او را #هدایت می کنند. همچنین لازم به توجه است که بهترین آموزگاران و معلمان والدین و همسالان هستند. همانگونه که کودک #زبان و حرف زدن را از والدین خود یاد می گیرد، قرآن را نیز از ایشان یاد خواهد گرفت. چنانچه #سوره های قرآن در خانه ای مدام ذکر شوند و خود والدین نیز به حفظ سوره ها اهتمام داشته باشند، علاوه بر اینکه کودک مشتاقانه آن را از خانواده اش می آموزد، رغبت و تمایل بیشتر نیز به کلاس حفظ نشان خواهد داد. در مرحله بعد بهترین معلمان، خواهرها و برادرهای بزرگ تر و یا همسالان هستند. سپردن مسئولیت یاد دادن و خواندن قرآن به فرزندان بزرگ تر علاوه بر اینکه حس بزرگتر بودن و مسئولیت داشتن نسبت به کودک کوچکتر را در فرزند بزرگ تر القا می کند، تمایل به یادگیری در کودک کوچک‌تر را نیز بیشتر خواهد نمود. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

نوع #انتظارات و همچنین #بازخواست کودک در دوره‌های مختلف رشد متفاوت است. اساسا در دوره اول رشد بازخواست شدید نداریم. اما #تغافل کردن نیز در هر جایی لزومی ندارد. کودک اگر کار اشتباه می‌کند باید او را متوجه کرد. مثلا اگر کسی را #گاز می‌گیرد اگر ما همواره تغافل کنیم متوجه اشتباه بودن کارش نمی‌شود و بدتر می‌شود. نوع انتظارات در این دوره عدم باید و نباید مستقیم و همراه با اکراه است، نه اینکه بچه را کلا #محدود نکنیم. بسیاری از اوقات لازم است نشان دهیم از چیزی #ناراحت هستیم یا از چیزی #خوشحال شده‌ایم. اين #هنر والدین است که چگونه برخورد کنند. مثلا در مورد کودکی که دیگران را گاز می‌گیرد، می‌توان در قالب قصه پیامدهای منفی کار را بیان کرد و مثلا قصه بچه‌ای را گفت که دیگران را #کتک می‌زد و اذیت می‌کرد و دیگر کسی با او دوست نمی‌شود. یا به طور عینی او را متوجه پیامد کارش کرده و می‌گوییم هر وقت کسی را گاز بگیری یکی از #اسباب‌_بازی‌ هایت را برمی‌دارم و يا تو را روی تختت می‌گذارم تا کمی فکر کنی. همچنین می‌شود از خودش پرسید دلش می‌خواهد کسی او را گاز بگیرد؟ لازم است این موضوع مورد توجه قرار بگیرد که در صورتی ناراحتی والدین موجب تکرار نشدن کار اشتباه توسط کودک خواهد شد که والدین همواره #شاد و با محبت باشند و وقتی ناراحت می‌شوند حالت ایشان برای کودک محسوس باشد و عدم تکرار آن کار برایش مهم گردد. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ