🎉 💡 پیشنهاد شماره پنج برای کوچکتر ها ‌ 🎊 پیشنهادی برای خوشمزه تر کردن عید ‌ 🍩 تا حالا تجربه ی آشپزی با بچه ها رو داشتین؟ حتما ذوق و هیجان رو تا چشم هاشون، موقع ترکیب کردن مواد با هم دیدین؟ ‌ 🎂 حالا برای عید غدیر هم می تونیم کیک درست کنیم. اونم با بچه ها! ‌ 🍰 کیک های ساده که حتما خودتون بلدین و اگه بلد نیستین، با یه سرچ ساده می تونید دستور العملش رو پیدا کنید. ‌ 🥧 بعد از درست شدن کیک، می تونید خودتون با چیزهای ساده مثل خامه، اسمارتیز، بیسکوییت و ... تزیینش کنید. ‌ ✅ بچه ها از پس درست کردن کیک برمیان، پس بهشون اجازه بدیم تجربه کنند و ماهم در کنارشون باشیم. ‌ ✨قبول باشه ازتون✨ ‌ #جشن_بزرگ #عید_امیر #برکه_رنگین_کمونی #عید_غدیر #من_کنت_مولاه_فهذا_علی_مولاه #عید_ولایت #کودک #شیعه #عید_شیعیان

💡 #یک_معلم_چمرانی برای راهپیمایی روز قدس، یک تابلو آماده کردم. تعداد زیادی تابلوی خام هم آماده کرده‌ام، تا با کمک بچه ها تکمیلشان کنم. شعار راه‌پیمایی نحو القدس است. ❓ می‌دانید معنیِ نحو القدس چیست؟ ‌ در کنار یک سازه‌ی قشنگ نشستم و شروع کردم به کشیدن نقّاشی مسجد قبّه‌ الصّخره و نوشتنِ شعارِ " نحو القدس ". مسجد قبّه الصّخره نمادی از قدس شریف است. این مسجد مقدّس برای مسلمانان بسیار مهم است. ‌ وقتی بچّه‌ها دیدند دارم چه‌کار می‌کنم، دورم جمع شدند. پرسیدم می‌خواهید شما هم نقّاشی بکشید؟ تحریکشان کردم، که دست‌به‌کار شوند.اوّل بچّه‌ها درخواست کردند، نقّاشی‌هایی را که خودم کشیده‌بودم، به آن‌ها بدهم؛ ولی شعار ادبستانیِ ما این است: ما برای کسی نقّاشی نمی‌کشیم؛ یادش می‌دهیم، که خودش بکشد. ‌ اگر بخواهیم پشتِ اسراییل را به‌خاک بمالیم، نباید از کسی بخواهیم برایمان نقّاشی بکشد؛ بلکه باید خودمان بکشیم. سعی کردم به بچّه‌ها انگیزه بدهم، خودشان بکشند. هرچه را که می‌کشیدند، تشویق می‌کردم. چرا؟ چون اوّل راه بودند و می‌ترسیدند. نگران بودند، که نقّاشی‌شان قشنگ نباشد. من هم هرچه می‌کشیدند، می‌گفتم: آفرین؛ قشنگ کشیدی!بعد از کامل‌شدن نقّاشی شعارمان را نشانشان می‌دادم و می‌گفتم: می‌توانید شعارمان را هم پایینش بنویسید: #نحو_القدس ‌ #روز_قدس #راه_پیمایی #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران

. #محفل_خانوادگی_چمرانی_ها . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران

✏ در مدرسه های زمان ما بچه هارو گروه بندی می کردن. یک سری بچه ای که درسشون خوب بود سرگروه بچه هایی میشدن که درسشون ضعیف بود. نمیدونم چرا باید درس ملاک همه چیز باشه؟ در چمران سعی کردیم بچه ها یاد بگیرن، هر کسی در هر زمینه ای توانمند هست به بقیه کمک کنه. حتی در این کمک کردن تفکیک بین پایه ها رو هم برداشتیم. یک پسر کلاس سومی میتونه در درس به کلاس دومیها کمک کنه. یا یک دختر کلاس اولی می تونه تو نقاشی به پیش دبستانی ها کمک کنه. #کمک #همکاری #تربیت #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #کلاس_سومی_ها #کلاس_اولی_ها

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت سوم . دوران ابتدایی ما دختران دهه شصتی، باهمه فراز و نشیب هایش به پایان رسید و ما وارد دوره راهنمایی شدیم. دوره ای عجیب و پیچیده.خیلی از بحران های جسمی و روحی برای ما در این دوران اتفاق افتاد. بحران هایی که معمولا بدون آگاهی های قبلی بود. همین قضیه خیلی از بچه ها را دچار مشکل کرد و باعث شد دوستان همسن، در حل این بحران ها به هم کمک کنند که اکثرا این کمکها موفقیت آمیز نبود و حتی مشکل ساز هم بود. در این دوران بود که نماز جماعت، لباس مدرسه و خیلی چیزهای دیگر به راحتیِ دبستان، برای بچه ها قابل هضم نبود و طغیان ها داشت یکی یکی در وجود بچه ها شکل می گرفت معلم‌های پرورشی کماکان یکی از نقطه قوت های مدارس بودند. در دوران راهنمایی صبحگاه های متفاوت تری را تجربه می کردیم. حفظ قرآن برای ما معمولا از این دوران شروع شد و اتفاق خیلیِ مبارکِ اردوهای یک روزه و حتی اردوهایی که شب جایی بمانیم. فقط نمیدانم چرا مدرسه کمترین تلاش را برای راضی کردن خانواده ها انجام میداد. ما را با یک برگه به خانه می فرستادند و خودمان باید با هر ترفندی که بلد بودیم خانواده مان را راضی میکردیم تا به ما اجازه دهند به اردو برویم. دوستانی داشتم که یک هفته به طور مستمر بابت اردو گریه می کردند شاید دل خانواده شان نرم شود. خاطره ی اولین اردوهای قم جمکران در این سن برای ما ماندگار شد و حالا که فکر می کنم واقعا سن خوبی بود برای تجربه های جدید کنار آدمهایی که خانواده ات نیستند ولی میتوان بهشان اطمینان کرد. یکی از چالش های ما در دوران راهنمایی، تنوع مربی ها بود. ما که در ابتدایی با یک معلم اصلی و نهایتا دو سه تا معلم ورزش، خط و ...سر و کار داشتیم یکدفعه وارد محیطی شدیم که برای هر درس یک معلم داشتیم. با روحیات و سلیقه های متفاوت. خود من‌تا مدت ها سردرگم‌ بودم که هر مربی برای کدام درس بود، چه تکلیفی داد و چه توقعی از ما سر کلاس دارد. باز این مسئله هم جزء چیزهایی بود که بعضی مدارس برایش فکری کرده بودند و بعضی نه. فلسفه وجودی معلم راهنما از همین جا نشات گرفته بود،کسی که بتواند با بچه ها ارتباط بگیرد و بین این همه معلم جورواجور، دانش آموزان را راهنمایی کند. مثل معلم‌های پرورشی معلم راهنماها هم توانمدی های مختلف داشتند. بعضی در انجام ماموریت مهمشان موفق بودند و بعضی نه. ارتباط نداشتن یا کم داشتن همه معلم های یک پایه باهم، خودش کار را خیلی سخت کرده بود. ادامه مطلب در کامنت اول 👇

. "زیارت باطعم دوستی" . تو مدرسه ی ما، پای ثابت مناسبت های مذهبی، رفتن به اردوهای زیارتی هست. مثلاً پارسال در ایام محرم و صفر،به امامزاده سیده ملک خاتون رفتیم. اون روز بعد زیارت، با دخترها تصمیم گرفتیم یه هیئت راه بندازیم و نذری درست کنیم، پس گروه گروه به صورت کلاسی نشستیم و برچسب های رنگی برای لقمه هامون آماده کردیم که روی اونها یا زینب و یا حسین و...نقش بسته بود. . بعد تهیه ی نون پنیر سبزی های ساده و خوشمزه، اونها رو بین افراد داخل امام زاده و در اطراف اون پخش کردیم.😊 . یه فعالیت دیگه هم این بود که تو محوطه امامزاده نشستیم با خرده های کاغذرنگی و مقوای مشکی پرچم ساختیم. . بعدشم با یه دسته ی کوچیک عزاداری از دخترهای چمرانی به سمت سرویس راه افتادیم. . این امامزاده به خاطر محوطه ی بزرگش خیلی برای بچه ها دوست داشتنی هست چون نه تنها در اون کلی فعالیت قشنگ و بازی هیجانی انجام میدن، بلکه همین که به یه امام زاده ی خانم سر میزنند، براشون جالبه و براشون خاطره ی خوشی رو رقم میزنه🤗 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #چمرانی_ها #دختران_چمرانی #اردو_های_چمرانی #امام_زاده_سیده_ملک_خاتون #زیارت#اردوی_زیارتی