. مادر که باشی با هر سال کودکی فرزندت کودکی می کنی، سال به سال با او بزرگ می شوی و دنیا را از دید او تجربه می‌کنی، فارغ از اینکه خودت یک انسان بالغی با او قهقهه کودکانه سر می‌دهی و با گریه های کودکانه اش اشک میریزی. مادر که باشی صبور می‌شوی آن‌قدر که گاهی، خودت به صبر و حوصله ای که به خرج می دهی آفرین و دست مریزاد می‌گوی. مادر که باشی شش دانگ حواست می‌رود پی گوشه های قالی، لبه های میز، کناره در هر چیزی که شاید گیر کند به پای کودک نوپایت تا مبادا صدای گریه اش آتش به وجودت بزند. مادر که باشی برای رسیدن سالروز تولد فرزندت ثانیه شماری می کنی تا دنیا فراموش نکند روزی را که فرزندت پا به این دنیا گذاشت، آنقدر روزشمار زندگی او را ورق می زنی که سالروز تولد و شمار سالهای عمر خودت فراموشت می‌شود. مادر که باشی اگر شب تا صبح را بیدار مانده باشی یک لبخند کودکانه فرزندت کافی است تا جان دوباره بگیری و از ابتدا آغاز کنی. مادر که باشی حتی اگر بهشت در دستان تو باشد آن را به زیر پا می افکنی تا فرزندت را در آغوش بگیری. مادر که باشی همه کودکان دنیا برایت مهم می‌شوند، غم هیچ کودکی در دنیا را تاب نمی آوری و حتی وقتی کودکی غریبه جلوی پای تو به زمین می افتد هول می شوی، دستش را میگیری، گردوخاک از زانوانش می تکانی و آرامش می کنی. مادر که باشی حرف‌های این دلنوشته مادرانه برایت آشناست اینها تجربه هر روز توست ... #مادر#مادرانه#صبر_مادرانه #عشق_مادر#بهشت#امید #تربیت#فرزندپروری #کودک#نوجوان#تربیت_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند