درابتدا باید بدانیم که برای انکه کودک توالت رفتن را بیاموزد باید مغز او تکامل یابد و سیستم عصبی مرکزی بتواند مثانه او را کنترل کند. وقتی هنوز مغز کامل نیست کودک بدون اختیار ادرار میکند یعنی مثانه یا روده ها به محض پر شدن خالی می شوند به طور کلی از ۲۸ ماهگی به بعد مغز تکامل پیدا میکند و کودکان میتوانند ادرارشان را کنترل کنند کودکان در ۳ سالگی تقریبا کنترل ادرار ومدفوع را می آموزند اما باز هم کنترل این مساله طی شب کار آسانی نیست و بیشتر کودکان آنقدر هوشیار نیستند که خود را کنترل کنند و یا توانایی برخواستن از خواب را ندارند . شبها کودکان را پوشک کنید و برای چند ماه عصر ها که او را میخوابانید مراقب کنترل ادرارش باشید. علایمی هست که میتواند به شما کمک کند تشخیص دهید آیا کودکانتان برای از پوشک گرفتن آماده هستند یا خیر: ۱.کودک باید توانایی راه رفتن را داشته باشد و کمی بتواند سر پا بنشیند،یعنی در راه رفتن و ایستادن مهارت پیدا کرده باشد ۲.بتواند تعدادی کلمه مثل نه یا بله را بگوید ۳.از اینکه خیس باشد اذیت می شود و از شما میخواهد پوشکش را باز کنید یا خودش سعی میکند پوشکش راباز کند ۴. وقتی مدفوع میکند یا پوشکش خیلی خیس است شما را خبر میکند ۵. پوشکش حداقل برای دو ساعت خشک می ماند توجه کنید که لازم نیست فرزندتان همه ی این نشانه ها را داشته باشد. بلکه از شما به عنوان مادر که بیشترین وقت را با فرزندتان هستید حدس بزنید او اماده است کافی ست و این نشانه ها میتواند بیشتر شما را راهنمایی کند . نکاتی که قبل از شروع اموزش گرفتن کودک از پوشک بهتر است به انها توجه کنید. ۱.یکی دو ماه قبل از شروع آموزش برای کودک کتابی بخرید با این مزمون که بچه ها قبل از اینکه دستشویی داشته باشند خبر میدهند یا خودتان قصه ای برایشان تعریف کنید .خوبی خواندن کتاب این است که علاوه بر اموزش کلامی میتوانید به صورت تصویری به کودکتان اموزش دهید ۲.گرفتن پوشک از کودک و از شیر گرفتن کودک نباید همزمان یا نزدیک به هم باشد باید حداقل دوماه بین این دو عمل فاصله باشد . نزدیک بودن این دو عمل به هم باعث میشود کودک از لحاظ عاطفی و روانی ضربه بخورد ۳. دو تا پنج هفته قبل از شروع آموزش کودکتان را با لگن توالت آشنا کنید ،وقت هایی که خودتان یا همسرتان یا نزدیکان دیگری که با انها رودربایستی ندارید میخواهید به دستشویی بروید و به او اطلاع دهید که دارید برای چه کاری میروید. ادامه در پست بعدی...

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. جدائی و #طلاق_والدین از موضوعاتی است که #سلامت_روان کودک را تحت تاثیر قرار می دهد. هرچند بسیاری از #کودکان در طول زمان سازگار می شوند ولی برخی دیگر در معرض #مشکلات_تحصیلی، رفتاری و #افسردگی قرار می گیرند. عوامل مختلفی در سازگاری کودک با جدائی والدین نقش دارند که مدیریت این عوامل می تواند سازگاری کودک را تسهیل و تقویت کند. برخی عوامل موثر بر #ناسازگاری_کودک: • سن پائین کودک • فرزندپروری نامناسب • وضعیت اقتصادی نامناسب • تداوم تعارضات بین والدین • محدود شدن ارتباط کودک با یک والد • سازگاری ذاتی ضعیف کودک • مشکلات روانپزشکی در کودک و والدین هریک از این عوامل به تنهایی تاثیر اندکی دارند هرچه تعداد بیشتری از این عوامل وجود داشته باشد آسیب پذیری بیشتر خواهد بود. #فرزندپروری#کودکان_رنج_را_در_یابیم #طلاق_جدائی_اختلاف_سازش#والدین_آگاه_کودک_سلامت #مشاوره#روانشناسی#عالیه_هیبتی #بیرجند

روزگارتون پر از عشق❤ #تیر_ماه_۹۹ #محمد_علیزاده

. #کودکی یعنی ذوق برای #بهانه_های_کوچک، و#گریه برای اتفاق های بی اهمیت... اگر از کودکان چیزی غیر از این انتظار داریم ، آنها را از کودکیشان محروم میکنیم... اتفاقی که فقط یکبار در زندگیشان خواهد افتاد... #روانشناسی_کودک #فرزندپروری #عالیه_هیبتی#بیرجند

اردیبهشتی😊 هر سال روز تولد فرصت خوبیه برای یادآوری و بررسی سالی که گذشت و اینکه چقدر بهتر شدی چقدر یاد گرفتی و موثر بودی و وجودت چقدر به این دنیا اضافه کرده #عالیه_هیبتی #روانشناس_کودک #بیرجند_شهر_من #اردیبهشت #بهار