نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. هر آدمی میتواند به تنهایی از پس زندگی خودش بربیاید .اما همین که وارد یک رابطه ناسالم می شود ترس به سراغش می آید ؛ترس از اینکه نتواند از عهده خودش بر بیاید. چرااا؟ رابطه ناسالم کاری می کند که فرد ارزش واعتبار خودش را منوط به رابطه بداند .ترس ذاتی نیست بلکه خلق می شود ؛یا خودتان آن را ایجاد می کنید یا عوامل محیطی آن را ایجاد میکنند. در رابطه های خشونت آمیز که یک نفر اعمال خشونت می کند و همه چیز را در کنترل خودش دارد،قربانی معمولا دچار وابستگی ناشی از ترس می شود. ترس از تنهایی،ترس از پیدا نکردن فرد بهتر،ترس از آینده بدون دیگری و ترس از ناتوانی در اداره زندگی، مهمترین ترس ها هستند که باعث ادامه یک رابطه ناسالم می شوند. افراد،زمانی گرفتار این ترس ها می شوند که به خودشان توجهی نمیکنند و برای خودشان ارزشی قائل نیستند. این افراد همیشه میخواهند با اتکا به دیگران رشد کنند. تصمیم بگیریم که در تنهاترین موقعیت هم ابتدا به خود تکیه کنیم...! #رابطه_ناسالم#رابطه_عاطفی #خشونت#ترس#وابستگی#کنترل#تعهد#استرس#اضطراب#ناتوانی#روانشناسی#مشاوره

#قدردانی#تربیت_صحیح_فرزند #انسان_ایده_آل #بچه_ها

. کاش یک گیگ اینترنت بودم نه یک کودک. کاش من هم یک گیگ اینترنت پرسرعت بودم تاهرازگاهی دستان پر مهر پدر ومادرم را لمس میکردم و من را با حرص و ولع وصف نشدنی در آغوش میکشیدند و در بغلشان میخوابیدم اما افسوس!!! یتیم اینترنتی کودکانی هستند که والدینشان به حدی به باتلاق عمیق فضای مجازی غرق شده اند که فرصت جزئی ترین تعامل را با آن ها ندارند و به شدت احساس تنهایی وطرد شدن میکنند. #کودک_آزاری #اینترنت#توجه_توجه #یتیمان_اینترنتی#باتلاق #آغوش#والدین#خانواده#تربیت_فرزند #عالیه_هیبتی

. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #فرزند_پروری #تربیت_فرزند ##رشد_کودکان #مراحل_رشد_کودک #کودک_نوجوان #بیرجند

. آواز قو ماجرای جالبی داره که شاید با اون آشنا نباشید تا به حال درباره قوها زیاد به گوش شما رسیده ولی کمتر کسانی میدونن آواز قو یعنی چی...!!؟؟ قو تنها پرنده ای که یک بار عاشق میشه... و برای همیشه پای عشقش میشینه و تو تمام زندگی هر کاری برای راحتی عشقش انجام میده قو تنها پرنده ای که زمان مرگشو میدونه کی هست چه زمانی میمیره قو یک هفته مانده به مرگش میره جایی که برای اولین‌بار عشقش یعنی جفتشو دیده و عاشقش شده، اونجا میمونه تا زمان مرگش فرا برسه و یک روز مانده به مرگش یه آوازی برای عاشقش از خود سر میده میخونه که بهترین زیباترین آواز میان پرندگان ست و بعد سرش را روی بال هاش میزاره و میمیره. #عشق#تعهد#قو#عاشقانه_خاص #آواز_قو