نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. ۷ بازی برای افزایش هوش کودک تا یک سالگی -توپ کجا رفت؟ یک توپ کوچک نرم انتخاب کنید، آن را در یک ظرف درپوش دار بگذارید. از بچه بپرسید توپ کجا رفت او را تشویق کنید که در ظرف را باز کند و توپ بیرون بیفتد. این بازی راهی است که به کودک می‌آموزد که چیزهایی که او نمی بیند ممکن است وجود داشته باشد. - بازیهای آبی زمان حمام را به زمان اکتشاف و بازی تبدیل کنید. قاشق های پلاستیکی و آب پاش و کاسه های پلاستیکی را در وان کودکتان بگذارید، او با آنها ریزش آب را خواهد دید و از آنها لذت خواهد برد. یک اسفنج را به کودکتان بدهید اسفنج را خیس کنید، او از فشار دادن اسفنج و ریزش آب لذت می برد. - بازی با وسایل آشپزخانه ظرف های پلاستیکی یا ظروف ماست و یا کاسه های نشکن برای این بازی مناسب می باشد. از این ظروف برای ایجاد یک برج استفاده کنید. کودکتان چیدن اشیا بر روی هم را یاد خواهد گرفت. - ابزار ساده برای تولید صدا و ریتم بطری ها را پر از برنج، لوبیا، ماکارونی و... کنید. در آنها را محکم با نوار چسب ببندید. با نوار چسب برایشان دستگیره بسازید. دو عدد از آنها تهیه کنید. تشویق شان کنید تا با تکان دادن و به هم زدن دست ها تولید صدا کنند. - نگاه کن، پیدا کن، مرتب کن در این سن نوزاد ارتباط بین اجسام و اشکال را کشف می‌کند و تفاوت و اندازه ها برایش معنا پیدا می‌کند. فقط کافی است یک جعبه که درش هم راحت باز و بسته می شود، مثل جعبه کفش به او بدهید و بعد نشان بدهید چطور اجسام را می تواند درون جعبه بگذارد و بیرون بیاورد. - خواندن کتاب با تصاویر بزرگ رنگی کتاب های داستان را برای نوزاد خود با صدای بلند بخوانید چراکه واژه ها بیشتر و بهتر در ذهن نوزاد نقش می‌بندد. همزمان با خواندن کتاب عکس‌ها را به او نشان دهید و درباره آنها صحبت کنید. - حباب و حباب و حباب حباب و حباب بازی برای کودکان مانند یک پدیده شگفت انگیز است. حباب های بزرگ و کوچک درست کنید و ببینید چطور این حباب های هفت رنگ مانند یک معجزه فرزندتان را ساکت و سرگرم می‌کند می‌توانید مفاهیمی مانند بزرگ و کوچک یا دور و نزدیک را با حباب ها به او آموزش دهید. #بازی#بازی_با_کودک #کودک_یکساله #توپ_بازی#حباب_بازی #بازیهای_هدفمند #بازیهای_خلاقانه #بازیهای_آبی #کتاب_خواندن#فرزندپروری#تربیت#کودک_و_نوجوان#بازی_درمانی #هوش#خلاقیت#زمان_ارزشمند #زمان_کیفی_با_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند#مشاوره_تلفنی_آنلاین

#قدردانی#تربیت_صحیح_فرزند #انسان_ایده_آل #بچه_ها

. استرس های زندگي را شناسایی و کاهش دهید. در یک تقسیم بندی ساده استرس های زندگی را می توان در سه دسته قرار داد: برخی استرس ها شدید و ناگهانی هستند مثل بیماری حاد یا از دست دادن عزیزان. برخی استرس ها بزرگ، پیچیده و مزمن هستند. مثل بیماری های مزمن یا مشکلات اقتصادی و شغلی. برخی استرس ها، کوچکتر ولی مکرر و متعدد هستند و به چشم هم نمی آیند. مثل ناکامی ها و چالش های روزانه #استرس#مشکلات_روانی_رفتاری #اختلالات_روانی #درمان_استرس#مهارتهای_زندگی #تاب_آوری

. یکی از خطرناکترین و فجیع ترین باورهای رایج در فرهنگ ما این است که اگر ازدواج تان مسئله ومشکل دارد ورابطه دونفر سرد است صاحب فرزند شدن مشکلات را حل می‌کند. بچه نمک زندگی است!! اگه زندگیتون سردهست بچه بیارید، مرد و زن تصور می‌کنند که فاصله عاطفی را می توان با بچه دار شدن پر کنند یا تلخ تر آنکه دختران و پسرانی که همان روز های اولیه با تحت تاثیر قرار گرفتن از کودکان ونوزادان فامیل و دوستان قرار وتصمیم به بچه دار شدن می‌گیرند چون بچه را دوست دارند و تصور می‌کنند همان خلا عاطفی خواهر و برادر نداشته را در زندگی گذشته رابا بچه دار شدن جبران کنند اما واقعا چرا به این روز افتادیم شاید باورهای منسوخ شده و قرون وسطایی مشابه و عقاید پوچ و بی معنی گذشتگان مارا به اینجا رسانده و ما هنوز هم فرصت فکر و اندیشه را به مغزهایمان نداده ایم. شاید اگه به آمار فاجع بار معلولیت ها و مشکلات ژنتیکی و آمار وحشتناک قتل و خشونت های خیابانی نگاهی بیاندازیم آنگاه به جای دولت ،انگشت اتهام را به سمت پدران و مادران دیروزی و امروزی بیندازیم که البته خام تبلیغات آنها و عقایدشان شدیم، پس لازم است انسان تربیت کنیم نه اینکه صرفا تولید مثل کنیم، چون به قول راسل :تولید مثل را هر جانوری انجام میدهد. در خانواده ای که دو معلول است یا بیشتر این را بدانید که تقدیر خدا این نیست و نبوده بلکه صرفا فقر و سواد ناکافی خانواده که آن را هم در زیر سایه فقر گسترده فرهنگی رشد کرده وپرورش یافته می باشد، کودکان چه گناهی دارند که اسیر باور های پوچ شما هستند. کاش جزو واجبات فرهنگی ما کتاب‌های پرورشی و تربیتی و آموزشی قبل از ازدواج بود تا هیچگاه شاهد بچه های کارو خشونت های خیابانی وقتل و تجاوز و...... نبودیم که همگی نشات گرفته از فرهنگ پایین و عدم تربیت درست خانوادگی و فقر فرهنگی آنهاست. #فقر_فرهنگی#تولید_مثل#خلأ_عاطفه #تربیت#آگاهی#آموزش#فرزندپروری #کودک#کودک_آزاری #مشکلات_روانی#اختلالات_شخصيت #بچه#تربیت

. ریشه بسیاری از قهرها ،ناراحتی ها ،دلخوری ها بخاطر یک خطایی ست که اگر به موقع مطرح ودرموردش صحبت بشه میتونه خیلی زود ازبین بره اما ما چکارمیکنیم ؟رفتیم مهمونی واز رفتار همسر ناراحت میشیم ولی بجای صحبت کردن قیافه میگیریم ،پشت چشم نازک میکنیم ،سرسنگین میشیم،کم محلی میکنیم ،حرف نمی زنیم وتازه توقع داریم طرف مقابل علم غیب داشته باشدوبدونه ماچرا ناراحتیم،اون بیچاره می پرسه : _چته چیزی شده _خودت بهتر میدونی _نه والا من اگه میدونستم که نمیپرسیدم _فکرکن ببین چکارکردی _واین مساله حل نشده میمونه توی دعوا ودعواهای بعد ،یک هفته بعد،یک ماه بعد،یکسال بعد،وحتی چندسال بعد یادمونه ومدام مطرح میکنیم فلان شب توفلان مهمونی .... اگه یاد بگیریم به جاو به موقع ناراحتی هامون وانتظاراتمون رو مطرح ودرموردش صحبت کنیم بعداز وقوع اونها این عقده های تلخ تشکیل نمیشه . #ارتباطات#ارتباط_موثر#همسرانه#قهر#ناراحتی#دلخوری#انتظارات#گفتگو#مشاوره#روانشناسی#عالیه_هیبتی