🔹 روز اول بعد از برگشتن از پارک! دختر سه ساله حسابی بازی کرده خسته شده و در مسیر برگشت از پارک راضی نمیشه راه بیاد - مامان بغلم کن - بغل؟ باید راه بریم😐 - آخه من خسته ام - خب منم خسته ام😕 - بغل! - شما دیگه بزرگ شدی😒 - ببببببغل😭 - بیا روی این پله استراحت کنیم خستگی مون در بره بعد بریم - نه بغلم کن😭 و بالاخره مادر با عصبانیت و ناراحتی درماندگی تسلیم میشه و با وجود خستگیش و سنگینی دخترش اون رو بغل میکنه به این امید که کمی راه میرن و دخترش رو میذاره زمین و دوباره به مسیرشون ادامه میدن... 👈 اما دخترک به هیچ زبونی از بغل مامان پایین نمیاد و کل مسیر به غرغر مامان و گریه ی دخترک سپری میشه! روز دوم در مسیر رفت و برگشت پارک: روز دوم مادر روش دیگه ای رو پیش میگیره و دخترک در مسیر رفت و برگشت خودش کل مسیر رو پیاده طی میکنه و تازه یه عالمه با هم میخندن به نظرتون این مادر چیکار میکنه؟ 🤔 بله روز دوم مادر فقط سعی میکنه از همون ابتدای مسیر و قبل از رسیدن به مرحله ای که دخترش بگه بغلم کن و از خواسته اش کوتاه نیاد به روش های مختلف طول مسیر رو کوتاه کنه و دخترش رو سرگرم کنه تا متوجه طولانی بودن مسیر نشه و اصلا نفهمه کی رسیدن!😁 - اگه گفتی سنگفرش های پیاده رو، شکل چی هستن؟ -دایره -آفففففرین -کی میتونه مربع پیدا کنه؟ - اونجاس پنجره ای اون خونه - آففففرین - کی میتونه اتوبوس پیدا کنه؟ - کی میتونه ماشین قرمز پیدا کنه؟ - اگه گفتی اون برگی که روی زمین افتاده چه رنگیه؟ - برگ های بالای درخت چه رنگی هستن؟ - اونجا رو ببین اون ردیف سنگفرش های زردرنگ رو میبینی مثلا ریل قطار هستن ما هم قطاریم حالا قطار میخواد یواش بره هوهو چی چی هوهو چی چی قطار میخواد تند بره هوهو چی چی هوهو چی چی و به این ترتیب کل مسیر با شادی و خنده طی میشه و حسابی به هر دوشون خوش میگذره😏👌 📌 همیشه سعی کنید قبل از اینکه سوپاپ صبر و حوصله ی بچه ها بزنه بالا و خودتون به مرز انفجار برسید با تمهیداتی خیلی ساده و کمی خلاقیت به هدفتون برسید 👌 #یک_تجربه #مادرانه_نوشت #پای_پیاده #در_مسیر_پارک #مامان_بغلم_کن

🔷️ در بازی با بچه های کوچک از کلمات ساده و قابل فهم استفاده کنید تا منظور شما رو به راحتی متوجه بشن👌 👈 مثلا اگه میخواید مفهوم دسته بندی اشیا رو بهشون یاد بدید بگید بیا هر کدوم از اینا رو بذاریم پیش دوستشون قرمز ها با قرمزها دوستن، سبزها با سبزها، حالا اگه گفتی دوست این زرده کو؟ آفرین زردها رو اینجا پیش هم میذاریم... 👈 یا در مورد بازی های پازلی؛ به نظرت خونه ی این کجاست؟ بذار ببینم بله درست گفتی شکل همینه #زبان_کودکی #گفتگو_با_کودک #دسته_بندی_اشیا

🔹 من از امروز به خودم قول میدم که مامان صبوری باشم... 👈 ما خیلی وقت ها با خودمون عهد می بندیم که من امروز میخوام صبور باشم و اتفاقا اون روز بچه ها تا می تونن شیطنت میکنن و ما به خاطر قولی که به خودمون دادیم مثلا هی صبوری میکنیم و صبوری میکنیم و چیزی نمیگیم و ناگهان آخر شب دیگه تحملمون تموم میشه و عین یک زودپز سوپاپ مغزمون میزنه بالا و بچه و همسر و خونه رو با خاک یکسان میکنیم!😒 به نظر میاد این کار ما بیشتر تحمل کردن هست یعنی ما فکر میکنیم صبر کردن یعنی نباید هیچی بگیم برای همین همه چیز رو می ریزیم توی خودمون و سکوت می کنیم اما ناگهان ظرفیتمون تموم میشه و منفجر میشیم! اما واقعا راهش اینه؟ صبوری و صبور بودن یعنی این؟... اصلا صبر کردن چه فرقی با تحمل کردن داره؟ 🤔 👈 نکته اینجاس که احساس درونی شما در اون موقعیت هایی که براتون پیش میاد و در تلاش هستید صبر داشته باشید خیلی مهمه اگه شما به تصور خودتون دارید بر یک مشکل صبر می کنید اما تمام مدت در غم و ناراحتی حاصل از اون وضعیت به سر می برید اسم کار شما صبر کردن نیست. شما فقط دارید تحمل می کنید! ویژگی بارز صبر کردن اینه که شما امیدوار باشید، حالتون خوب باشه و مرکز توجه و تمرکزتون به جای خود مشکل بر خوبی های زندگی تون باشه. و چه زیبا مادربزرگ هامون دو کلمه ی صبر و شکر رو در کنار هم استفاده میکردن... 📌 شما فقط در این صورت می تونید به صبر و تلاش خودتون دل خوش کنید که در هر لحظه و هر شرایطی خوبی ها و نعمت هاتون رو ببینید و شکرگزار باشید اما اگر هر لحظه لعنت می فرستید به زمین و زمان و حرف دل شما اینه که این اوضاع لعنتی کی تموم میشه این کار تحمل کردن هست و نتیجه اش را هم دیگه خودتون میتونید حدس بزنید... #صبر_و_تحمل #شکرگزاری #مادر_عصبانی

🔹 به جای جر و بحث های بی نتیجه با کودک از حس جاندارپنداریِ او استفاده کنید، زندگی گلستان میشود! 😏 👈 موقعیتی را در نظر بگیرید که مادر بعد از یک روز پر کار با اتاق نامرتب کودک مواجه می شود این موضوع را به دو صورت با هم دنبال میکنیم... 📌 برخورد اول: - این اسباب بازی ها رو جمع کن - نمیخوام - مگه قرار نبود بعد از بازی جمع کنی؟ - آخه من خسته ام - خودت قول دادی که بعد از بازی جمعشون میکنم! - نه مامان، خودت جمع کن - اسباب بازی های شماست سریع جمع کن میخوایم شام بخوریم - نمی خوام اصلا شام نمیخورم و خودتون این بحث بی نتیجه رو همینطور ادامه بدید! 📌 برخورد دوم : مادر با تغییر صدایش از زبان اسباب بازی ها می گوید: - کاش یکی پیدا می شد ما رو بذاره سر جامون - اووووم، خب من میتونم بذارم! - واقعا؟ - بله - ممنوووون، ما خیلی خوشحال میشیم اگه این کار رو بکنی - باشه، دوست ندارید کسی پا روی شما بذاره؟ - نه آخه دردمون میاد و میشکنیم - نگران نباشید من کمکتون میکنم - آخ جووون دستت درد نکنه - خواهش میکنم! و حالا این گفتگوی شیرین و اثربخش رو همینطور ادامه بدید 😊 شما کدوم نوع برخورد رو با بچه هاتون دارید؟ 🤔 #حس_جاندارپنداری #نظم #مادرِ_خلاق

🔹 یک یادآ‌وریِ کوچکِ یک کلمه ای!... وقتی کار یا مسئولیتی رو به کودک میدید یادتون باشه ممکنه کودک فراموش کنه که اون کار رو انجام بده پس یکدفعه عصبانی نشید و غر نزنید اول با یه یادآوری کوچیک یک کلمه ای به کودک بگید تا کودک یادش بیاد چه کاری رو باید انجام بده... #مسئولیت_پذیری #عصبانیت

🔹 تجربه ی پخت نان: مدتی هست که قدر خیلی چیزها رو بیشتر میدونم مثل سلامتی، مثل دورهمی ها، مثل دیدن رویِ ماهِ مادر و پدر و مثل هزاران چیز دیگه... 👈 حالا یکی از اون هزاران نعمت برای ما چیه؟ - نون! بله نون، من بیشتر قدر نون رو میدونم چون به لطف قرنطینه بارها توی خونه نون پختم و فهمیدم برای اینکه آرد نون بشه چه عرق ها ریخته میشه چه برسه به وقتی که گندم هم بخواد آرد بشه! حالا دیگه از اون قسمت دونه و کاشت و برداشت صرف نظر میکنیم😁 این روزها بارها توفیق پیدا کردم توی خونه نون بپزم، نون هایی که داغ و داغ با لذت خورده میشدن و باز هم سفارش جدید می اومد که: - ماماااان بازم نون بده، بازم میخوام - برا من شکل ماهی بپز - من نون خرگوشی میخوام - میشه من خمیرش رو صاف کنم؟ - میشه من یه نون برای خودم بپزم؟ - من نونی میخوام که نرم باشه - من نونی میخوام که خشک باشه وقتی میخورم صدای خرچ خرچ بده! - حالا چرا گفتم توفیق؟... 🤔 چون از قدیم شنیده بودم در روایات هست که نون رو توی خونه بپزید اما هیچ وقت این کار رو انجام نداده بودم!... امروز گفتم به شکرانه ی این نعمت، تجربه اش رو با شما به اشتراک بگذارم😊 👈 اول بگم که برای پخت نان نه به تنور احتیاج دارید نه به فر یا هر وسیله ی پیشرفته ای! ما نون ها رو توی یک ماهی تابه روی گاز درست میکنیم و گاهی بعد از صاف کردن خمیر با چاقو شکل های مختلف برش میزنیم و نون های شکلی میپزیم👌 دستورهای مختلفی برای خمیر نان توی اینترنت هست که میتونید جستجو کنید من دو مدل خمیر رو تست کردم یک مدلش با خمیرمایه بود و مدل دیگر که راحت تر بود بدون خمیر مایه، این دستوری که براتون میذارم رو در کانال هیئت کودکانه قطره دیدم؛ اولین نونی که درست کردیم با همین دستور بود: 👈 مواد لازم: آرد ۳ لیوان نمک یک قاشق مربا خوری روغن مایع ۴ قاشق غذا خوری پکینگ پودر یک قاشق غذاخوری آب یک لیوان 👈 دستور پخت: آرد و نمک و پکینگ پودر و روغن را با هم مخلوط میکنیم بعد آب را اضافه میکنیم و هم می زنیم. بعد دستها را چرب می کنیم و خمیر را ورز می دهیم. نکته مهم همینه که به جای آرد از روغن روی دستمان استفاده می کنیم. به خوبی خمیر را ورز میدهیم و به مدت ۱۵ دقیقه اجازه می دهیم استراحت کند. سپس چونه می گیریم، تخته را آرد پاشی می کنیم و خمیر را پهن می کنیم. ماهی تابه را بدون روغن روی گاز گرم می کنیم و خمیر را درون آن می اندازیم. یک طرف که پخت و روی نان حباب حباب شد بر می گردانیم تا طرف دیگر هم بپزد. به همین سادگی، به همین خوشمزگی 😊 📌 ‌شما هم سعی کنید این روزها حتما پخت نون رو توی خونه با بچه ها تجربه کنید و قدر این نعمت رو بیشتر بدونید #تجربه_موفق #پخت_نان