باید درک کنیم که کودک در دوره اول #رشد درک درستی از خوب و بد ندارد و در دوره دوم رشد این توانایی را به دست می‌آورد. از این رو #تنبیه و فشار بیش از حد توانایی او صحیح نبوده و باعث #اضطراب و عدم #مسئولیت_پذیری و کاهش #اعتماد_به_نفس در او می‌شود. در این دوره هنگام بروز اشتباهات توسط کودک، ناراحت شدن از کار او یا توضیح درباره آن اشتباه باید با #مهربانی و پذیرش و #حمایت بدون قید و شرط همراه باشد. اگر والدین اینطور رفتار کنند بعد از مدتی رفتار کودک اصلاح می‌شود. بنابراین در پاسخ به این سوال می‌توان گفت: احتمالا پدر و مادر کودک زیاد دعوایش می‌کنند یا طاقت اشتباهاتش را ندارند و بچه تحت فشار است. اگر اینطور باشد پدر و مادر باید رفتارشان را تعدیل کنند و برای هر اشتباهی کودک را تخطئه نکنند و بگویند پیش می‌آید، اشکالی ندارد و در کنارش راه #جبران را نشان دهند. مثلا اگر کودک ظرفی را شکسته بگویند ایرادی ندارد بیا با هم جمع کنیم. این وسیله خراب شد بیا با هم درستش کنیم ... . اگر والدین اینطور رفتار کنند بعد از مدتی رفتار کودک اصلاح می‌شود. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

آنچه ما درباره #تربیت_دینی فکر می‌کنیم لزوما چیزی نیست که باید به کودک در این سن آموزش داد. آموزش احکام، توحید، عبادت و شریعت مربوط به این سن نیست. مقدمه آموزش معارف و فهم آن، رابطه عاطفی خوب با پدر و مادر و مشاهده رفتارهای دینی است. در محیط طیّب بودن و در معرض دیدنی‌ها و شنیدنی‌های طیّب بودن؛ اینها همگی مقدمه #خداشناسی و #توحید هستند. اگر #آموزش را زودتر از موعد شروع کنیم، مانع از شکل‌گیری تفکر و احساس نیاز در کودک می‌شویم. نکته دوم اينکه باز نشدن مفاهیم انتزاعی به این معنا نیست که اصلا از خدا و #قرآن و... صحبتی نکنیم، اتفاقاً #حفظ_قرآن در این سنین در صورتی که همراه با میل و رغبت کودک باشد و کودک نسبت به آن کراهت نداشته باشد بسیار عالی است و سبب انس کودک با قرآن و کلمات طیّب می‌شود. ما درباره خدا و امام و... می‌توانيم با کودک صحبت کنیم ولی مسائل را متناسب با سطح درک و فهم کودک برایش توضیح می‌دهیم. مشاهده #نماز خواندن والدین در تربیت دینی کودک بسیار موّثر است و سبب انس او با نماز می‌شود. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

رفتن به خانه #مادربزرگ را نمی توان قطع کرد، در عین حال باید مراقب رفتارهای #مخرب آن کودک هم بود، مثلا والدین در #مهمانی بیشتر با فرزند خودشان بازی کنند و #اسباب_بازی و #بازی های فکری با خود ببرند تا فرزندشان را سرگرم کنند و یا زمانی که آنها نیستند به مهمانی بروند. ضمنا بایستی از القای اینکه چون دیگران #زورگو هستند، تو هم زور بگو پرهیز کرد و در مقابل با #حمایت از کودک خود و پرداختن به زشتی آن کار با قصه و داستان ، از ابتلای کودک خود به آن رفتارهای مخرب جلوگیری نماییم . #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

حتما باید معلمین را در جریان گذاشت تا یا آن بچه و خانواده اش تحت #درمان قرار گیرند یا #تعلیق از #درس شود و یا به شدت کنترل شود، زیرا اینگونه #آسیب ها به شدت برای #آینده کودک مشکل ساز است. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

در این مورد نحوه برخورد پدر و مادر اهمیت زیادی دارد، آن ها به هیج وجه نباید از روش های مستقیم مثل امر و نهی یا گفتن اینکه " تو #کثیف شده ای و بوی بد می دهی" استفاده کنند، بلکه بایستی سعی کنند از روش های غیر مستقیم استفاده کنند و کودک را به سمت #حمام رفتن و تمیزی ترغیب کنند. مثلا به او بگویند " می خواهیم حمام برویم، می خواهی عروسکت را بیاوری؟ یا می خواهی تشت آب را پر از آب کنیم و #قایق درست کنیم؟" یا مثلا بگویند "قبل از #بازی خود را بشوییم یا بعد از بازی؟" اگر کودک از تنهایی رفتن به حمام می ترسد، می توانند با لباس وارد حمام شوند و با او بازی کنند و او را بشویند. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

شروع به #تنهایی_خوابیدن کودکان در بازه سنی #تولد تا #هفت_سالگی، سن مشخصی ندارد. بسته به میزان #وابستگی کودکان و نیز دختر یا پسر بودنشان این مطلب متفاوت است. پدر ‌و مادر می توانند کودک را به این کار ترغیب کنند به اینگونه که اتاقش را جذاب کنند و یا مراسمی بگیرند و این #مستقل شدن را به بزرگ شدن او نسبت دهند. بهتر است این کار از حدود ۲-۳ سالگی به بعد اتفاق بیفتد و کودک برای خوابیدن در اتاق جدا ترغیب شود و در ابتدا پدر یا مادر در اتاقش بخوابند و بعد از اینکه کودک خوابید، آن جا را ترک کنند. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ