چهل چراغ: چراغ دوم هیئت کودک #هیئت_دانشگاه_شریف . چند روزی به محرم مانده بود و خیلی دلمان میخواست برای بچه ها کاری در این دهه انجام دهیم. چند جا هم برای کار با کودک، کنار هیاتهای مختلف رایزنی کردیم که به نتیجه نرسید. تقریبا داشتیم ناامید میشدیم که به واسطه یکی از دوستان از هیات دانشگاه شریف، با ما تماس گرفتند. صحبتهای اولیه انجام شد و قرار بر این شد ما ۱۳ شب، کنار هیات، برای بچه ها فعالیتهای مختلف داشته باشیم. یکی دو شب مانده به شروع هیات هم تصمیم گرفتیم قسمت پسرانه را از دخترانه جدا کنیم. و به سختی تعدادی خاله و عمو جور کردیم که هر سیزده شب نیرو داشته باشیم. قرار شد با دانشجویان دانشگاه شریف هم تعامل داشته باشیم. طراحی اصلی و عمده ی اجرا با ما باشد و آنها هم در آماده کردن فضا و کار با کودکان به ما کمک کنند. خیلی فشرده برنامه ریزی کردیم، ابزار خریدیم و رسیدیم به اولین شب برای برگزاری هیات کودک. قبل از آمدن بچه ها، با چند تا از دانشجوهای شریف جلسه توجیهی گذاشتیم. دوستان ما که از قبل باهم همکاری کرده بودیم و قرار بود در این کار هم همراهمان باشند اکثرا فارغ التحصیل رشته های هنر بودند. دور هم نشستیم و به اصطلاح جلسه معارفه ای گذاشتیم برای آشنایی بیشتر. شریفیها از سر تواضع گفتند شما اول خودتان را معرفی کنید و دوستان ما شروع کردند به گفتنِ رشته های تحصیلیشان: طراحی لباس، طراحی پارچه، گرافیک، نمایش، نگارگری و ... قیافه بچه های شریف دیدنی بود. با خجالت پرسیدند: مگه اینارو هم تو دانشگاه میخونن؟؟؟؟ و وقتی نوبت به معرفی خودشان رسید فهمیدیم بنده های خدا برای چه اینقدر تعجب کردند. دوستانی که متواضعانه و بی صدا محل هیات کودک را با ماتمیز کرده بودند، با دقتی عجیب رول های کاغذ به دیوار زده بودند و به صورت مهندسی شده گلوله های گِلیِ کاملا یکسان در قطرهای مشابه برایمان درست کرده بودند دانشجوهای عمران، برق، هوافضا، مکانیک و ... بودند. همکاری دو گروه هنری و فنی در سیزده شب برای خود ما تجربه بسیار جالبی بود. از آن زمان به بعد هر وقت اسم دانشگاه یا دانشجویان دانشگاه شریف می آید در ذهنم تصویر دانشجویانی کاری، کم حرف و کم ادعا مرور میشود که تمام شبها، خالصانه و با علاقه بدون اینکه چیزی از کودک و علاقه هایش بدانند پابه پای ما فعالیت کردند و سعی کردند افکار مهندسی شان را در برخورد با بچه ها کنار بگذارند. ما درسهای بزرگی در این شبها از آنها گرفتیم از بچه های کاملا شریفِ دانشگاه شریف.... . ادامه دارد... . #ما_که_هستیم #تاریخچه_چمرانی_ها #تاریخچه_چمران #حسینیه_کودک #حسینیه_کودک_شهید_چمران

. خوابگاه دختران . 📝قسمت آخر . "ما دهه شصتیها چه کاره هستیم؟" . بالاخره ما دخترهای دهه شصتی، به #دانشگاه رسیدیم. بعضی ها در ابتدا یا میانه دانشگاه ازدواج کردند، و بعضی هم نه. در زمان ما خیلی رایج بود که به خاطر درس دختری ازدواج نکند یا ازدواجش را به تاخیر بیندازد. و البته خیلی مرسوم تر این بود که همزمان با درس خواندن بچه دار نشد چون قرار نبود نسل ما بچه های زیادی به دنیا بیاورد پس وقت به اندازه کافی داشتیم. ما نسلی بودیم که هم زمان کودکی خودمان و هم زمانی که قرار بود مادر شویم، جمله" فرزند کمتر زندگی بهتر" را روزی چند بار شنیده بودیم و کاملا ملکه ذهنمان شده بود. خیلی از ما بین ادامه تحصیل، ازدواج و بچه دار شدن معلق مانده بودیم. دانشگاه هم هیچ کمکی به مصمم تر شدن ما در هیچ مسیری نمی کرد و حتی ما را در برهه هایی سردرگم تر کرد. خودم در کلاسی از یکی از اساتید شنیدم که با جدیت هر چه تمام تر داشت میگفت بهترین سن برای ازدواج دخترها، ۳۵ و پسرها ۴۰ سالگی است. همان موقع از ذهنم گذشت که احتمالا دو تکه سنگ قرار است باهم ازدواج کنند. هیچ کدام ذره ای از موضعش کوتاه نخواهد آمد. و حالا به همه این سردرگمی ها اضافه کنید که بالاخره ما باید کار کنیم یا خانه دار باشیم. و این جمله که : درس خوندی که چی بشه بالاخره باید یه استفاده ای بکنی، هر روز در گوشمان زمزمه میشد. من خودم در برهه های مختلف چرخ های زیادی خوردم و تجربه های زیادتری کسب کردم تا بالاخره رسیدم به راه انداختن حسینیه کودک شهیدچمران.... . شما چقدر در گذر زندگی پیچ و تاب خوردید و چه تجربه هایی کسب کردید؟؟؟:) . #ما_که_هستیم #تاریخچه_چمرانی_ها #فرزند_کمتر_زندگی_بهتر #دختران_دهه_شصتی #دهه_شصت #دهه_شصتیها

بچه ی شما هم از درس خوندن و تمرین فراریه؟🤔 . میخوایم یه پروژه ی ترکیبی بهتون بگیم که بتونید با بچه ها درس هارو تثبیت کنید 😊👇 . این پروژه کلی درس رو همزمان تو خودش میگنجونه! اون چیه؟؟؟ بله! پروژه ی شهرسازی هست که ترکیبی از درس های مختلفه و پسرهای کلاس سوم چمران حسابی براش تلاش میکنند. . حالا چطوریه؟ . ما از بچه ها میخوایم که یه شهر طراحی کنند و اون ها هم بارها نقشه میکشند،دربارش صحبت میکنند و سعی میکنند نقشه ای طراحی کنند که بهشون مجوز ساخت داده بشه. . برای کشیدن شهر موردنظر لازمه مهارت های اندازه گیری و کار باخط کش رو بلد باشند، روی بحث های علوم و محیط زیست مسلط بشند و درس اجتماعی و بخش هایی که هرشهر نیاز داره رو بدونند، همینطور بتونند اسم مکان ها رو دقیق بنویسند. . از طرفی برای داشتن یه شهر خوب، بچه ها باید با عمو،پدر و مادرشون گفت و گو داشته باشند، کسب اطلاعات کنند، اطرافشون رو دقیق تر ببیند؛ همین ها کمک میکنه فکر بچه ها باز بشه، روی موضوعات تفکر کنند و ابعاد مختلف اون ها رو بررسی کنند.😊 . مثلا یکی از بچه ها تو طراحی شهر خودش یه امامزاده کشیده بود، بعد باهم گفت و گو کردیم که تو شهر جدیدی که میخوایم بسازیم چطور میتونیم یه امامزاده داشته باشیم؟ و از دل این سوال نتایج خوبی به دست آوردیم. نظرشما چیه؟😇 . 🟢این پست رو ذخیره کنید تا یادتون باشه پروژه ی شهرسازی رو با بچه ها امتحان کنید! از نتیجه ی این پروژه برامون بفرستید😉 . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #چمرانی_ها #پسران_چمرانی #پروژه_شهرسازی #کلاس_سوم#کلاس_سومی_ها#پروژه_درسی

🇮🇷 🖋 #خاطرات_انقلاب ‌ 🔸 ما هر سال دهه فجر، غیر از مدرسه در خانه مان هم برنامه ویژه ای داشتیم. اصلا یادم نیست بقیه هم اینطور بودند یا نه؟ ولی ما از اول دهه فجر وسایل تزیینی به دیوار خانه می زدیم و تا روز 22بهمن مشغول آویزان کردن چیزهای مختلف به در و دیوار بودیم. یکی از تصاویری که بالافاصله بعد از دهه فجر به ذهن خود من می آید کاغذکشی های رنگی روی دیوار خانه ی قدیمی مان هست. آن وقت ها لحظه شماری می کردیم که دهه فجر نزدیک شود. هنوز هم با مرور آن خاطرات قند در دلم آب می شود. یادش بخیر.... #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #چمرانی_ها #دهه_فجر

. شما الفبا رو چه جوری یاد گرفتین؟ ما در ادبستان شهید چمران با ردپای نارنجی، یاد می گیریم. وقت هایی که میخواهیم حرف جدید یادبگیریم در کلاسمان یک مهمان داریم. اسم او نارنجی است😃 . نارنجی خیلی دوست دارد حروف مختلف را به بچه ها یاد دهد؛ برای همین هم هربار با یک غافلگیری از راه میرسد. . مثلا هرحرفی را که میخواهد یاد بدهد، روی وسایلی که آن صدا را دارد راه میرود و یک ردپا روی آنها به جا میگذارد. . یک روز نارنجی ردپاهایی در جاهای مختلف مدرسه به جا گذاشته بود، بچه ها هم شروع به جست و جو کردند. رد پاها را پیدا کردند و به کلاس آوردند. یک نفر روی یخچال، دیگری روی یخ، یک نفرهم روی چای پیداکرده بود. خلاصه با دخترها اسم وسایل را نوشتیم و از آن ها خواستیم حرف مشترک کلمات را پیداکنند. آن ها وقتی خوب نگاه کردند فهمیدند که "ی" حرف مشترک همه ی کلمات است! دخترهای چمرانی بعد از کشف حرف نارنجی، با صدای "ی" وشکل نوشتن آن آشنا شدند😊 . ردپای نارنجی از آن بازی هاییست که به راحتی میتوانید در خانه و فقط با یک مداد و کاغذ رنگی انجام دهید🤗 این بازی درعین سادگی، روحیه ی اکتشاف را در بچه ها تقویت و آن ها را با شکل نوشتن حروف آشنا می کند. . #درس_فارسی #بازی_فارسی #چمرانی_ها #دختران_چمرانی #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران

اگه از ما بپرسید تابستون پسرهای چمرانی چه حال و هوایی داره؟ باید بگیم که...😎👇🏻 پسر هامون کنار کلاس های آنلاین و برنامه های آفلاین، یه روزهایی به پارک و طبیعتِ سبز میرن و حسااابی ورزش و فعالیت می‌کنند.🤗🏃‍♂️ . اونها با شور و شوق و ماموریت های جالب، معماهای هیجان انگیز رو پشت سر میذارند و با نشانه ها، گنج های عجیب و غریب کشف میکنند🤩 . بچه ها درس میخونند، تمرین حل میکنند و با انواع بازی ها و پروژه ها، یادگیری رو لحظه لحظه تجربه و زندگی میکنند.🙃 . خداروشکر میکنیم که این روزها فرصت این رو داریم کنار بچه ها هرچند سخت تر از قبل اما فعالیت و تلاش کنیم تا براشون یه تابستون شگفت انگیز رقم بزنیم 😇 . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #پسران_چمرانی #تابستان #تابستانه #پایگاه_تابستانی #بازی#کشف #پروژه