کودکان نیز مانند همه ما سرما می‌خورند. عامل سرماخوردگی یک ویروس است و معمولا منجر به علائم خفیفی در بدن کودک شما می‌شود (گرفتگی یا آبریزش بینی، تب خفیف و سرفه)، آر.سی.وی یا ویروس سین سیشیال تنفسی دیگر بیماری رایج تنفسی است. آر.سی.وی معمولا موجب علائمی شبیه سرماخوردگی خفیف می‌شود اما گاهی اوقات می‌تواند شدیدتر شود. دستورالعمل‌های زیر به شما کمک می‌کند بدانید چه موقع با پزشک تماس بگیرید یا مراقب اضطراری دریافت کنید. در رابطه با سرماخوردگی‌های خفیف، معمولا درمان خاصی وجود ندارد. با این همه اگر آبریزش یا گرفتگی بینی زیاد شود شیرخوردن و مکیدن شیر از بطری برای کودک دشوار می‌شود. به علّت اینکه کودک نمی‌تواند فين کند. ممکن است مخاط بینی او را به‌وسیله کشیدن با یک سرنگ حبابی، تمیز کنید. همچنین با پزشکتان در رابطه با استفاده از آب گرم با قطره‌های بینی حاوی محلول نمک برای شل کردن مخاط خشک شده قبل از بیرون کشیدن. صحبت کنید. بدون مشورت با پزشک، برای کودکتان دارو تجویز نکنید. بهترین چیزی که شما می‌توانید برای سرماخوردگی و بیماری‌های دیگر انجام دهید پیشگیری از آن‌هاست. دستورالعمل‌های زیر را دنبال کنید: دستانتان را بشویید. قبل از تماس با کودکتان دستانتان را با آب و صابون بشویید و از دیگران هم بخواهید همین کار را انجام دهند. در خانه بمانید و تا حد امکان کودکتان را در خانه نگهدارید. مخصوصا از بردن کودکتان به مکان‌های پرجمعیت مانند فروشگاه‌های خرید، رستوران‌ها و مساجد اجتناب کنید. افراد مریض را از کودکتان دور نگهدارید. افرادی را که سرما خورده‌اند، نظیر برادر و خواهرهایتان؛ دور از کودکتان نگهدارید. پدر و مادرها و افرادی که مریض هستند بایستی ماسک بپوشند و از بوسیدن کودک خوددداری کنند. سیگار نکشید يا اجازه سیگار کشیدن به دیگران در نزدیکی کودک خودتان ندهید. قرار گرفتن در معرض تنباکو می‌تواند شدّت ویروس و عفونت‌ها را افزایش دهد. در صورت اطلاع از هر یک از موارد زیر با پزشک کودکتان تماس بگیرید: ▪︎ تب (درجه حرارت بالای ۹۹/۵ درجه فارنهایت یا ۳۷/۸۵ درجه سانتیگراد) ▪︎خوردن ضعیف یا کج خلقی زیاد ▪︎نفس کشیدن سریع‌تر از ۶۰ بار در دقیقه ▪︎سرفه یا عطسه کردن در موارد زیر به مراقبت‌های اورژانس مراجعه کنید: ▪︎نفس کشیدن سخت (فرورفتگی قفسه سینه با تنفس) ▪︎پوست و لب‌های کبود یا تیره ▪︎خواب‌آلودگی زیاد، منگی یا به سختی بیدار شدن از خواب منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

ورزش کردن به صورت حرفه ای نباید بدون مشورت با مربی و پزشک کودکان، از سنین پایین شروع بشه چون ممکنه فشار بیشتر از توان کودک به اون وارد بشه و سبب ایجاد مشکلاتی در آینده بشه. چند مورد از ورزش های ممنوعه برای کودک: 👇🏻 🚫وزنه برداری: ورزش هایی مثل وزنه برداری و پاورلیفتینگ برای کودکان ممنوعه. گرچه بدن کودک در مقایسه با بزرگسالا انعطاف پذیری بیشتری داره اما نباید فراموش کنیم که مفاصل سست تر و شل تری دارن و امکان آسیب محل اتصال عضله به استخوان شیوع بیشتری داره. 🚫ژیمناستیک: ژیمناستیک ورزش بسیار سنگینی برای کودکه. کودکان از سنین پایین تر از آسیب های وارده به ماهیچه ها، استخوان ها و مفاصل در هر شاخه ورزشی که بطور حرفه ای به اون می پردازن، رنج می برن و این در بزرگسالی به درد ها و ناراحتی های مزمنی در اون ها تبدیل میشه. 🚫 فوتبال، والیبال و بسکتبال: تخصصی کار کردن این ورزش ها زودتر از سن 12-13 سالگی باعث وارد شدن آسیب های جسمی زیادی مثل ایجاد دردهای مزمن از ناحیه زانو و مفاصل، شکستگی استخوان، در رفتگی مفاصل و ‎.‎.‎. می شه. منبع: الودکتر

داشتن یک نوزاد هميشه مایه شگفتی است حال چه برای افرادی که تازه پدر و مادر می‌شوند و چه برای آنانی فرزند دم و يا سوّمشان است. این صفحه نیم‌ نگاهی خواهد داشت به برخی از ویژگی‌های خاصی که ممکن است درباره نوزادتان مدنظر داشته باشید و از طریق اصول مراقبت از نوزاد راهنماییتان می‌کند. همچنین به شما در شناخت نگرانی‌های سلامتی بالقوه در رابطه با کودکتان کمک می‌کند و با استفاده از آن درمی‌بابید چه وقتی به دنبال کمک پزشکی باشید.

▪︎ کودکان کم سن و سال و سالم را به پشت بخوابانید. آن‌ها موقع غلت زدن می‌توانند موقعیت خواب خود را پیدا کنند. ▪︎ از اسلیپر یا دیگر پوشش‌های مخصوص خواب به جای پتو استفاده کنید. در صورت استفاده از پتو پاهای کودک را در پایین تخت قرار دهید. پتو را در اطراف تشک تختخواب و تا قسمت قفسه سینه نوزاد تو گذاری کند. ▪︎ کودکتان را با لباس مناسب و مقداری از پتو بپوشانید، بطوری که بتوانید راحتی او را به هنگام خواب فراهم آوردید. ▪︎ درجه حرارت اتاق را در حدود ۷۰ درجه فارنهایت (21 درجه سانتی گراد) نگهدارید. ▪︎ از ایمن بودن تختخواب کودک خود و تعمیر مناسب آن مطمئن شوید. ▪︎مطمئن شوید که فاصله ببن میله‌های تخب بیش از ۲ ۸/۳ نباشد تا سر نوزاد از گیر افتادن در بین آن‌ها در امان باشد. ▪︎ مطمئن شوید که تشک ثابت و متناسب با اندازه تختخواب است. فضای بین تشک و رختخواب نباید بیش از دو انگشت باشد. ▪︎مطمئن شوید که نرده‌ها حداقل ۲۶ اینچ بلندتر از پایین‌ترین سطح حفاظی تشک هستند، بطوریکه نوزاد در حال رشد شما نتواند به آسانی از آن بالا برود. ▪︎ اطمینان حاصل کنید که تختخواب دارای سطوحی صاف، ساختی محکم و یک پوشش دندان‌ گیر امن در بالای نرده‌ها است (منظور پوشش پارچه‌ای است که به قسمت بالای نرده‌ها دوخته می‌شود تا از اسیب زدن به دندان‌های کودک به هنگام برخاستن او در تخت جلوگیری به عمل اورد). ▪︎تخت کودک را بیشتر نزدیک به دیوار داخلی قرار دهید تا در نزدیکی دیوارهای خارجی و پنجره. تخت را دور از رادیاتورها و کانال‌های هوای گرم و سرد قرار دهید. رادیاتور می‌تواند پوست کودک را بسوزاند. توده‌های هوایی می‌تواند بینی و گلوی کودک را خشک و حساسیت او را نسبت به مشکلات تنفسی زیاد کند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

آگاه بودن از روند رشد کودک به شما اجازه می‌دهد با مشخص کردن زمینه‌های آسیب‌پذیر پیش از آسیب دیدن فرزندتان، یک گام پیش بیفتید. کودکان کمتر از ۶ ماه: • غل خوردن و دست زدن به اشیاء •خوردن مواد آغشته به سم و غذا و جدال خواهر و برادر بزرگتر از آن‌ها برای گرفتن آن‌ها از او کودکان ۷ تا ۱۲ ماهه: • سینه‌خیز رفتن، تلاش برای ایستادن و راه رفتن از طریق گرفتن وسایل خانه • کشیدن ماهی‌تابه از روی بخاری و یا کشیدن رومیزی به همراه اشیاء روی آن، در چنین مواردی می‌توانیم شاهد وقوع یک صدمه شدید باشیم. کودکان نوپا: • علاقه به کشف کردن، بسیار کنجکاو بودن • گروهی حادثه آفرین در بین سایر گروه‌های سنی •ممکن است با بالا رفتن از کابینت‌های قفل نشده و قفسه‌های بلند به خطر بيفتند. حیوانات خانگی می‌توانند در عین احساس شادی، یک خطر جدی برای کودک باشند. حیوانات خانگی همچنین می‌توانند مبدا عفونت‌های مهمی برای کودک باشد. مراقب عکس‌ العمل حیوان نسبت به کودکتان باشید. برخی از حیوانات خشم و حسادت را تجربه می‌کنند و ممکن است به کودکتان آسیب برسانند. ممکن است مجبور به انجام کاری شوید، مخصوصاً اگر حیوان مرموزی در خانه داشته باشید، هرگز یک نوزاد را تنها با هیچ حیوان خانگی به حال خود رها نکنید. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

در صورتی که دلیل دیگری برای گریه کردن کودکتان نیافتید، کودک شما ممکن است دارای #کولیک باشد (سندروم تحریک پذیر نوزادی). علائم کولیک شامل موارد زیر است: ▪︎گریه کردن یا نق‌نقو بودن برای بیش از سه ساعت در روز ▪︎بیش از سه روز در هفته ▪︎ و بیش از سه هفته برای نوزاذی که به جز گریه سالم به نظر می رسد. ▪︎کودک به سختی آرام می‌شود کودک در بیشتر روز خوشحال است، اما رفته رفته نق می زند. ▪︎کودک زانوهایش را تا بالای سینه می‌کشد و گاز معده‌اش را خالی می کند. بازوهایش را حرکت می‌دهد و به‌طور مکرر به پشتش کش‌وقوس می‌دهد و برای نگه‌داشتن خود در اين حالت تقلا می کند. ▪︎ عضله‌های شکم نوزاد موقع گریه کردن ممکن است سفت شود. دوره کولیک: معمولا از هفته 2 تا 3 شروع شده و در 6 هفته به اوج خود می رسد. بین 3 تا 4 ماهگی (در مواردی 1 ماه بیشتر) تا حد زیادی علائم از بین می رود. گاهی اوقات کولیک به دلیل حساسیت به غذای موجود در شیر مادر بوجود می‌آید. تولیدات تهیه شده از شیر خام مانند پنیر، بستنی و کره از مواد متداول حساسیت‌زا هستند. دیگر مواد حساسیت زا شامل کافئین و موارد شبیه آن و غذاهای گازدار است. پزشک کودک شما يا مشاورین شیردهی ممکن است به شما پيشنهاد حذف این محصولات غذایی برای یک مدت بدهند تا ببینند علائم کولیک بهبود می‌یابد یا نه. اگر احتمال می‌دهید کودکتان کولیک دارد با پزشک کودکتان صحبت کنید. علّت کولیک ناشناخته است اما سبک پرورشی شما عامل نیست. چه کودکانی که از سینه مادر تغذیه می‌کنند و چه آنهایی که از بطری شیر می‌خورند احتمال ابتلا به کولیک را دارند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد