نقاط نرم روی جمجمه نوزاد شما مکان‌هایی که گاهی اوقات می‌توانید نبض زیر پوست آن را احساس کنید #جاندانه نامیده می‌شود. اغلب نوزادان دو جاندانه دارند، یکی در بالای سرشان و دیگری کمی عقب‌تر در پشت سرشان. این نواحی مکان‌هایی هستند که استخوان جمجه نوزاد در آن به اتفاق سایر نواحی هنوز رشد نکرده است. این ساختار منعطف به جمجمه اجازه می‌دهد که در طی درد زایمان متراکم شود و در طی سال‌های اولیه زندگی به رشد خود ادامه دهد. جاندانه پشت سر تقریبا ظرف ۴ ماه اول بدو تولد سفت می‌شود. در حالی که جاندانه جلوئی تا حداقل یک سالگی کودک محکم نمی‌شود. از آرام لمس کردن این نواحی نترسید. آن‌ها با یک غشای ضخیم برای محافظت از جمجمه کودک شما پوشانده شده است. نامتقارن بودن صورت: درصورت زیاد شدن فشار رحم که موجب خمیدگی سر به اطراف می‌شود (حالتی که شانه به طرز محکمی به استخوان فک فشار وارد کند) صورت نوزاد شما ممکن است کج به نظر برسد. اين ناهماهنگی بصورت خودبه‌خود ظرف چند هفته یا چند ماه از بین می‌رود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

داشتن یک نوزاد هميشه مایه شگفتی است حال چه برای افرادی که تازه پدر و مادر می‌شوند و چه برای آنانی فرزند دم و يا سوّمشان است. این صفحه نیم‌ نگاهی خواهد داشت به برخی از ویژگی‌های خاصی که ممکن است درباره نوزادتان مدنظر داشته باشید و از طریق اصول مراقبت از نوزاد راهنماییتان می‌کند. همچنین به شما در شناخت نگرانی‌های سلامتی بالقوه در رابطه با کودکتان کمک می‌کند و با استفاده از آن درمی‌بابید چه وقتی به دنبال کمک پزشکی باشید.

حرکت چشم ناهماهنگ مسئله‌ای مشترک در نوزادان است. بارها ممکن است اینگونه به نظر برسد که چشم‌ها به‌طور مستقل حرکت می‌کنند، این حالت طبیعی است. هماهنگی حرکات چشم به تدریج همگام با رشد عصب‌ها و عضله‌های ‌چشم اتفاق می‌افتد. نهایتا، حرکت چشمی مناسب معمولا تا سه یا چهار ماهگی دیده می‌شود. در نوزادان، حرکات اتفاقی و نامنظم طبیعی است. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

#برفک یک #عفونت مخمر مانند در دهان کودک است. این عفونت ممکن است همچون دانه‌های کمی برآمده سفید و یا مایل به خاکستری شبیه به شیر بسته شده بر روی زبان، سقف دهان، لب‌ها يا گلو به نظر برسد. این دانه‌ها چسبناک هستند و به آسانی با آب پاک و محو نمی‌شوند. در صورت پاک کردن و مالش بافت زیرین آن‌ها آسیب می‌بیند و دچار خونریزی می‌شوند. علائم دیگر برفک ممکن است شامل بی‌قراری، تغذیه کم و ادرار سوختگی مکرر در نوزاد باشد. ادرار سوختگی ممکن است در نتیجه عفونت‌های برفکی دارای نوک قرمز بوجود بياید. در صورتی که از سینه خود به نوزادتان شیر می‌دهید و نوزادتان دارای برفک باشد. ممکن است پستان شما نیز دارای عفونت باشد که می‌تواند موجب ترک خوردن نوک پستان، خارش یا سوزن سوزن شدن آن بشود. نوک پستان‌ها ممکن است قرمز، متورّم يا دردناک شود. در صورتی که عفونت واژینالی دارید، از شستن دست‌هایتان به طور کامل مطمئن شوید، بطوری که عفونت را به کودکتان منتقل نکنید. برفک و دیگر عفونت‌ها با درمان دارویی و یا پماد درمان می‌شوند. بیشتر وقت‌ها ممکن است شما و کودکتان به‌طور هم‌زمان درمان شوید. داروهای تجویز شده معمولا از ترکیباتی مانند کلوتریمازول-نیستاتین-فلوکونازول و ایتراکونازول ساخته می شود که پزشک براساس نوع میکرو ارگانیسم تجویز می کند.دارو به شکل مایع است وبا قطره چکان بلافاصله پس از غذا ویا حداقل ۱۰دقیقه قبل از غذا باید مصرف شود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

هر نوزادی منحصر به‌ فرد و زیباست. با این حال تعجب نکنید اگر کودکتان مشابه کودکانی که در تبلیغات مجله و پیام‌های بازرگانی پخش شده در تلویزیون هستند، نیست. کودکتان ممکن است در ناحیه سر دارای فرورفتگی، دارای چشمانی برآمده و پف کرده، یک بینی مسطح، چانه‌ای کوچک، پوست خشک و دارای جوش باشد. تکان‌خوردن گاه‌ و بیگاه کودکتان به هنگام خوابیدن، گرفتگی ملایم بینی او، تنفس ناهماهنگ، عطسه، سکسکه و تحریک‌های هر از گاهی او علائمی هشدار دهنده نیست. برخی از خصوصیات او طبیعی و موقتی نیست مگر اینکه دکتر خلاف آن را به ما بگوید. پست های آینده برخی از مباحثی را که شما انتظار دیدن آن را در ظاهر طبیعی نوزادتان دارید و چیزهایی را که باید در رابطه با آن نگران باشید مورد بررسی قرار می‌دهد. #مشخصات_ظاهری_نوزاد منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

یکی از پیامدهای متداول تولد نوزاد ممکن است شکستن رگ‌های خونی کوچک در ناحیه سفید چشم (صلبیه) باشد که باعث ایجاد نقاط قرمز رنگ روشنی می‌شود. این نقاط قرمز رنگ خونریزی سابکانجانکتیوال نامیده می‌شود. این عامل از طريق افزایش ناگهانی فشار در چشم به هنگام عبور کودک از کانال تولد ایجاد می‌شود. از آنجایی که خون معمولاً در ظرف ۷ تا ۱۰ روز جذب می‌شود. می‌توانید اطمینان کسب کنید که بروز نقاط قرمز رنگ موقتی است و نگران‌کننده نیست. نوزاد شما در فاصله ۸ تا ۱۴ اینچی بهتر می‌تواند تمرکز کند فاصله شما از چشمان کودکتان به هنگام پرستاری کردن یا غذا دادن به او باید این اندازه باشد. نوزادان همچنین به حرکت‌ها، نور، الگوها و شکل‌ها توجه دارند و پس از گذشت چند هفته اول، به مرور توانایی دیدن و توجه آن‌ها بهبود پیدا می‌کند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد