شما در هفتهٔ بیست و نهم بارداری قرار دارید. در این مدت به حضور جنین درون خودتان خو گرفته اید؟ مراقب نحوهٔ رشد کودکتان باشید. مهم است که در این دوران، به خودتان و جنین، اهمیت دهید و دورهٔ سالمی را پشت سر بگذرانید. بهتر است با سختی ها و محدودیت های دوران بارداری بیش از پیش آشنا باشید، باید بدانید ممکن است شما را کندتر نشان دهد یا عملکردتان را پایین بیاورد. درباره اینکه چه کسی قرار است روز زایمان در کنار شما باشد و همراهی تان کند نیز فکر کنید و تصمیم بگیرید. #بارداری #هفته_به_هفته_بارداری #هفته_بیست_و_نهم_بارداری

در فیلم‌ها، معمولاً زایمان با یک فوران بزرگ و دراماتیک از آب آغاز می‌شود. اما واقعیت این است که نیازی نیست نگران باشید که کیسه آب شما به طور ناگهانی و سینمایی پاره شود. کمتر از ۱۵٪ از زنان قبل از شروع دیگر علائم زایمان، کیسه آب آن‌ها می‌شکند. برای اکثریت بزرگ، کیسه آب آن‌ها زمانی می‌شکند که انقباضات در حال وقوع هستند. به طور خلاصه، نگران نباشید که آب شما در حالی که در حال اتمام کار هستید یا برای خرید به فروشگاه می‌روید، بترکد. اگر شما در اقلیت هستید و کیسه آب شما قبل از زایمان پاره می‌شود، به این حالت «پارگی زودرس غشاء» یا PROM گفته می‌شود. معمولاً، زایمان در عرض ۲۴ ساعت پس از پاره شدن کیسه آب شما آغاز می‌شود. اگر به طور طبیعی اتفاق نیفتد، پزشک شما ممکن است زایمان را القا کند. پاره شدن کیسه آب همیشه مشخص نیست – در واقع، ممکن است که نشت کمی از مایع آمنیوتیک داشته باشید. حتی ممکن است دشوار باشد که تشخیص دهید آیا آنچه می‌بینید مایع آمنیوتیک، ترشحات یا ادرار است. در اینجا حس‌های شما می‌توانند مفید باشند: ادرار معمولاً رنگ زرد دارد، در حالی که ترشحات واژن معمولاً کرمی یا سفید است. مایع آمنیوتیک باید شفاف باشد و بوی کمی شیرین داشته باشد. اگر به طور نزدیک و خصوصی بررسی کرده‌اید و هنوز مطمئن نیستید که آیا کیسه آب شما پاره شده یا نه، یک پد بپوشید و نیم ساعت صبر کنید. اگر پس از آن زمان پد خیس بود، احتمالاً مایع، مایع آمنیوتیک است. اگر کیسه آب شما پاره شده باشد، یا حتی اگر فکر کنید که ممکن است پاره شده باشد، با پزشک یا ماما تماس بگیرید.

شما در بیست و یکمین هفته از بارداری به سر می‌برید. به رشد جنین، توجه کنید. نسبت به آن آگاهی کسب کنید و از طی کردن این مسیر، لذت ببرید. به واکسن‌های توصیه شده توجه کنید و در وقت معین، به مراکز بهداشت مراجعه کنید. کلاس‌های آنلاین رایگان دربارهٔ زایمان و بارداری، به شما کمک زیادی در این مسیر می‌کنند. در صورت امکان، از آنها استفاده کنید. #بارداری #هفته_به_هفته_بارداری #هفته_بیست_و_یکم_بارداری

شما سی و یک هفته بارداری را تجربه کرده‌اید. تا اینجا چطور بوده؟ رشد کودکتان را درک کرده اید؟ همراه با رشد جنین، رحم نیز دچار تغییراتی می‌شود. نکاتی را برای راحتی، حین رشد رحم‌ توجه کنید و بدنتان را با این تغییرات آماده کنید. علاوه بر آن، به مرور برای زایمان نیز آمادگی پیدا کنید. بهتر است بدانید چه وسایلی برای بیمارستان آماده کنید، چه چیزهایی برای خودتان و نوزادتان نیاز دارید، تا در آیندهٔ نزدیک، نگرانی کمتری داشته باشید. #بارداری #هفته_به_هفته_بارداری #هفته_سی_و_یکم_بارداری

پزشک شما ممکن است دهانه رحم شما را بررسی کند تا ببیند آیا “نرم” شده است یا خیر. وضعیت آن – اینکه چقدر نرم، نازک و باز (دیده شده) است – می‌تواند نشانه‌ای باشد که زمان زایمان نزدیک است. با این حال، این یک پیش‌بینی قطعی از زمان زایمان نیست، بنابراین اگر دهانه رحم به میزانی که امیدوار بودید باز نبود، خیلی ناامید نشوید. از طرفی دیگر، حتی اگر دهانه رحم شروع به باز شدن کرده باشد، ممکن است هنوز تا زمان زایمان، چند روز دیگر باقی مانده باشد.

در ۴۰ هفته، احتمالاً با انقباضات براکستون هیکس (Braxton Hicks) آشنا هستید. اما چگونه می‌توانید تفاوت بین «زایمان کاذب» و زایمان واقعی را تشخیص دهید؟ روش‌های آسانی برای تشخیص تفاوت بین انقباضات براکستون هیکس و انقباضات واقعی وجود دارد. برای شروع، انقباضات براکستون هیکس معمولاً دردناک نیستند و به هم نزدیک نمی‌شوند. اگر آب بخورید و استراحت کنید، احتمالاً متوقف می‌شوند، حداقل برای حال حاضر. شما معمولاً انقباضات براکستون هیکس را در جلوی شکمتان احساس می‌کنید، در حالی که انقباضات واقعی معمولاً در پشت شروع می‌شود و به سمت جلو پراکنده می‌شود. برخلاف براکستون هیکس، انقباضات واقعی دردناک هستند. آن‌ها در فواصل منظم به وقوع می‌پیوندند و به تدریج به هم نزدیک‌تر و شدیدتر می‌شوند. و انقباضات واقعی ادامه خواهند داشت، حتی اگر دراز بکشید، حمام بگیرید یا راه دیگری برای استراحت پیدا کنید. زمانی که شروع به داشتن انقباضات واقعی کردید، به توصیه پزشک خود در مورد اینکه چه زمانی باید به بیمارستان بروید، عمل کنید. معمولاً زمان رفتن به بیمارستان است که انقباضات شما در فواصل منظم (مانند هر چهار یا پنج دقیقه) که هر کدام حدود یک دقیقه طول می‌کشند، به مدت یک ساعت یا بیشتر ادامه داشته باشد.